mellawfirms

Οριζόντιες ιδιοκτησίες «Αγνώστου ιδιοκτήτη». Διόρθωση πρώτων εγγραφών λόγω χρησικτησίας

3 Νοεμβρίου, 2025
Διεκδίκηση διαμερισμάτων αγνώστου ιδιοκτήτη

Αποφ.11094/2025 Μον.Πρωτ.Αθ.

Πολλές φορές έχουμε αντιμετωπίσει στο δικηγορικό μας γραφείο περιπτώσεις, όπου έχουν «ξεμείνει» αποθήκες σε παλαιές στην πλειονότητά τους πολυκατοικίες, με ποσοστά συνιδιοκτησίας επί του οικοπέδου, δηλ. είναι ανεξάρτητες και αυτοτελείς οριζόντιες ιδιοκτησίες, χωρίς να τις έχει δηλώσει κανένας κατά την κτηματογράφηση, συνήθως του οικοπεδούχου ή αδιάθετες από το εργολαβικό αντάλλαγμα και τόσο ο αρχικός οικοπεδούχος έχει αποβιώσει και οι κληρονόμοι του αγνοούνται ή αγνοούν την ύπαρξη αυτών των ιδιοκτησιών όσο και οι εργολαβικές εταιρείες έχουν λυθεί και εκκαθαρισθεί με αποτέλεσμα αυτές οι ορφανές οριζόντιες ιδιοκτησίες να λαμβάνουν ΚΑΕΚ με την ένδειξη «ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ». Ποια είναι η τύχη τους; Μπορεί να διεκδικηθεί η κυριότητά τους με χρησικτησία; Μπορεί να αλλάξει αυτή η πρώτη εγγραφή και ποια διαδικασία;

Η απάντηση είναι ΝΑΙ. Μπορεί να επιτευχθεί η αναγνώριση της κυριότητας επί αυτών με έγερση αγωγής με βάση της έκτακτη χρησικτησία, δηλ. της εικοσαετούς χρήσεως της οριζοντίου διανοίᾳ κυρίου αλλά προσοχή, η εικοσαετία πρέπει να έχει συμπληρωθεί κατά τον χρόνο ενάρξεως λειτουργίας του Κτηματολογίου και όχι κατά τον χρόνο ασκήσεως της σχετικής αγωγής, όπως προέβλεπε η διάταξη του άρθρου 6§3στ’ του ν.2664/1998, που είχε προστεθεί με το άρθρο 37§2 του ν.4315/24-12-2014 , διότι έχει κριθεί αντισυνταγματική.

Κατωτέρω παραθέτουμε κατατοπιστικό απόσπασμα της υπ’ αριθ. Αποφ.11094/2025 Μον.Πρωτ.Αθ. (αδημοσ.), επί υποθέσεως που χειρίστηκε το Γραφείου μας, σχετικά με τις προϋποθέσεις για το ορισμένο και βάσιμο της αγωγής και την αντισυνταγματικότητα της διατάξεως:

Από τον συνδυασμό των άρθρων 974,1045, 1046 και 1094 Α.Κ., 1,3,4§1,6§§1,2,3,9,10 και 11 Ν.2664/1998 που ρυθμίζει την λειτουργία του Εθνικού Κτηματολογίου, 701,117,118 εδ.4 και 216§1ΚΠολΔ, συνάγεται ότι για το ορισμένο αγωγής διορθώσεως ανακριβούς πρώτης εγγραφής στο Κτηματολογικό Φύλλο αναφορικά με τη λέξη «άγνωστος» ως δικαιούχου κυριότητας ακινήτου, με επικαλούμενη αιτία κτήσεως από τον ενάγοντα πραγματικό δικαιούχο κυριότητας την έκτακτη χρησικτησία, η όποια αγωγή είναι πρωτίστως αναγνωριστική κυριότητος με παρεπόμενο το διαπλαστικό αίτημα της διορθώσεως των κτηματολογικών εγγραφών, απαιτείται να αναφέρονται στο αγωγικό δικόγραφο α)ότι ο πραγματικός δικαιούχος απέκτησε την κυριότητα του επιδίκου με πρωτότυπο τρόπο και δη έκτακτη χρησικτησία κατά το χρονικό διάστημα πριν από την έναρξη λειτουργίας του Εθνικού Κτηματολογίου σε μια περιοχή και είχε τέτοια κυριότητα στο συγκεκριμένο χρονικό σημείο, ήτοι στην έναρξη λειτουργίας του εθνικού κτηματολογίου, καθόσον κρίσιμος χρόνος για την έναρξη εμπραγμάτου δικαιώματος που προσβάλλεται με τις ανακριβείς πρώτες εγγραφές είναι αυτός της ενάρξεως του Εθνικού Κτηματολογίου σε μια περιοχή όπως καθορίζεται με σχετική απόφαση του ΟΚΧΕ για τις παλιές κτηματογραφήσεις και μετέπειτα με απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος και ήδη με τον ν.452/2018 για τις νέες κτηματογραφήσεις με απόφαση του ΔΣ του ΝΠΔΔ «Ελληνικό Κτηματολόγιο», και όχι αυτός της εγέρσεως της αγωγής του άρθρου 6§2 του ν.2664/1998 [ΑΠ 251/2025, ΑΠ 202/2025, ΑΠ1954/2024, ΑΠ 1170/2024, ΑΠ1070/2023, ΑΠ1067/2023, ΑΠ 391/2023, ΜΕφ.Θεσ.1916/2023, αντιθ.ΑΠ 1549/2022. Η διάταξη του άρθρου 37§2 του ν.4315/24-12-2014, με την οποία προστέθηκε στην παράγραφο 3 του άρθρου 6 του ν.2664/1998 η περίπτωση στ΄, κατά την οποία «Όταν ο τίτλος κτήσεως του δικαιώματος που προσβάλλεται με την ανακριβή εγγραφή και για το οποίο ζητείται η διόρθωση είναι χρησικτησία η συμπλήρωση της νομής υπολογίζεται κατά τον χρόνο ασκήσεως της αγωγής», ελέγχεται ως αντισυνταγματική λόγῳ της αντιθέσεώς της με την αρχή της ισότητας (άρθρο 4§1 και 2 του Συντάγματος) και της προστασίας της ιδιοκτησίας (άρθρο 17§1 του Συντάγματος), καθόσον προσδίδει περισσότερα δικαιώματα σε αυτόν που δεν δικαίωμα είχε κατά την κτηματογράφηση και για αυτό δεν το δήλωσε, έναντι αυτού που είχε δικαίωμα και προέβη σε υποβολή δηλώσεως (αντί άλλων ΜΕφ.Πατρ.600/2022, ΜΕφ.Πατρ.348/2022, ΜΕφ.Αν.Κρ.37/2021, ΜΕφ.Πειρ.495/2020, ΜΕφ.ΔυτΜακ./35/2020 και Μ.Εφ.Δυτ.Μακ.96/2019]. Σύμφωνα με τα παραπάνω, κρίσιμος χρόνος για τη συνδρομή των προϋποθέσεων της εκτάκτου χρησικτησίας είναι ο χρόνος ενάρξεως του κτηματολογίου σε μια περιοχή, ούτως ώστε ο χρόνος νομής (εικοσαετής) πρέπει να έχει συμπληρωθεί πριν την έναρξη ισχύος του Εθνικού Κτηματολογίου στη συγκεκριμένη περιοχή. Σε αντίθετη περίπτωση, όταν δηλαδή ο χρόνος της χρησικτησίας συμπληρώνεται μετά την έναρξη λειτουργίας του Κτηματολογίου η αγωγή του άρθρου 6 παράγραφος 2 είναι απορριπτέο ως μη νόμιμη [ΕφΛαρ179/2012]. Όμως, σε περίπτωση που ο ενάγων δεν συμπληρώνει στο πρόσωπό του τον χρόνο της εικοσαετούς νομής κατά την έναρξη ισχύος του Εθνικού Κτηματολογίου στη συγκεκριμένη περιοχή, αλλά αυτή συμπληρώνεται με την προσμέτρηση του χρόνου νομής του προκατόχου του, δικαιούται να επικαλεστεί και να αποδείξει το πραγματικό του άρθρου 1051 Α.Κ. (προσαύξηση νομής λόγω καθολικής διαδοχής) ώστε να προσμετρηθεί στην δική του νομή ο χρόνος νομής του προκατόχου του, το οποίο δεν μπορεί να ληφθεί αυτεπαγγέλτως υπ’όψιν από το Δικαστήριο παρά μόνο κατόπιν επικλήσεως του ενάγοντος.

Επομένως και συμπερασματικά: Φυσικά αν και στο πρόσωπο του δικαιοπαρόχου του ενάγοντος συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της εκτάκτου χρησικτησίας τότε προσμετρά και αυτός ο χρόνος ώστε να συμπληρωθεί η έκτακτη χρησικτησία κατά τον χρόνο ενάρξεως λειτουργίας του Κτηματολογίου, γεγονός που πρέπει να επικαλεσθεί και να αποδείξει ο ενάγων.

Τέλος, μη ξεχνάτε ότι πλέον αυτές οι κτηματολογικές διαφορές, με την τελευταία ρύθμιση του ν.5197/2025, υπάγονται στην Υποχρεωτική Διαμεσολάβηση και δύνανται να λυθούν εξωδικαστικώς, όπως λεπτομερώς αναλύουμε σε προηγούμενο άρθρο μας

Για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία μη διστάζετε να επικοινωνήσετε μαζί μας στην ηλεκτρονική διεύθυνση: mellawfirms@gmail.com

Κωνσταντίνος Χ. Μέλλος

Δικηγόρος-Κτηματολογικός Διαμεσολαβητής
Κοινοποιήστε:
Χ
Facebook
Μου αρέσει! Φόρτωση…
Διαμεσολάβηση στις Κτηματολογικές διαφορές με αντίδικο το Δημόσιο, ΟΤΑ, ΝΠΔΔ

22 Αυγούστου, 2025
Διόρθωση εσφαλμένων πρώτων κτηματολογικών εγγραφών με το Δημόσιο. Υποχρεωτική η απόπειρα επιλύσεως της διαφοράς με διαμεσολάβηση

Α.Γενικά

Μεταξύ των διαφορών που αναφύονται κατά την ένταξη και την εφαρμογή του Κτηματολογίου και μας ενδιαφέρουν για την Διαδικασία της Διαμεσολαβήσεως που εξετάζουμε στο παρόν, είναι συνήθως οι ανακριβείς πρώτες εγγραφές (αρθρ.6§2α ν.2664/1998), οι οποίες περιέχουν λάθη σχετικά με την ταυτότητα του ιδιοκτήτη, τα όρια του ακινήτου ή άλλα στοιχεία που επηρεάζουν την ιδιοκτησία και επιλύονται με την άσκηση της αγωγής που προβλέπεται στο αρθρ.6§2α ν.2664/1998.

Β.Αναλυτικά

1.Οι πρώτες εγγραφές που αφορούν στα όρια, το σχήμα ή το μέγεθος του ακινήτου όπως αυτά καταγράφονται στο κτηματολόγιο, ονομάζονται γεωμετρικές εγγραφές και για το λόγο αυτό το δικαστικό αίτημα αποσκοπεί να διορθωθούν αυτά τα στοιχεία και να επιφέρει στο ακίνητο γεωμετρικές μεταβολές. Αυτές οι γεωμετρικές μεταβολές μπορεί να περιλαμβάνουν συνένωση, κατάτμηση, αλλαγή ορίων, σύσταση ή κατάργηση δουλειών διόδου, ή διόρθωση σφαλμάτων στα γεωμετρικά στοιχεία.

Διαδικασία επιλύσεως

Οι διαφορές αυτές επιλύονται με αγωγή ενώπιον του αρμόδιου καθ’ ύλην και κατά τόπον Πρωτοδικείου από το οποίο ζητείται να αναγνωρισθεί το δικαίωμα που προσβάλλεται με την ανακριβή εγγραφή και να διορθωθεί, ολικά ή μερικά, η πρώτη εγγραφή (αρθρ.6§2α ν.2664/1998). Η αγωγή, αναγνωριστική ή διεκδικητική, ασκείται από όποιον έχει έννομο συμφέρον μέσα σε αποκλειστική προθεσμία που λήγει την 31η Δεκεμβρίου του έτους, εντός του οποίου συμπληρώνονται οκτώ (8) έτη (αρθρ.6§2γ ν.2664/1998), η οποία προθεσμία, των οκτώ (8) ετών, αρχίζει από τη δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της αποφάσεως του Δ.Σ. του Φορέα, σύμφωνα με την οποία αρχίζει η λειτουργία του κατά τόπον Κτηματολογικού Γραφείου στο οποίο ανήκει το ακίνητο (αρθρ.1§3 ν.2664/1998).

2.Ως ειδικότερη έκφανση των διαφορών που αναφύονται, κατά τις πρώτες εγγραφές, είναι αυτές που αφορούν σε ακίνητα που δεν έχουν εγγραφεί ως ανήκοντα σε ορισμένο πρόσωπο και φέρονται στα κτηματολογικά βιβλία και στα λοιπά στοιχεία του Κτηματολογίου ως ακίνητα «αγνώστου ιδιοκτήτη» (αρθρ.6§3α ν.2664/1998), των οποίων η εγγραφή μπορεί να διορθωθεί υπό τις κατωτέρω δικονομικές διαδικασίες:

i.Διαζευκτικά κατ’ ελεύθερη επιλογή, με την προβλεπόμενη στο αρθρ.6§2α ν.2664/1998 αγωγή ή μπορεί να ζητηθεί και με αίτηση εκείνου που ισχυρίζεται ότι έχει εγγραπτέο στο Κτηματολόγιο δικαίωμα, η οποία υποβάλλεται ενώπιον του Κτηματολογικού Δικαστή της τοποθεσίας του ακινήτου και, μέχρις ότου ορισθεί αυτός, στο Μονομελές Πρωτοδικείο της τοποθεσίας του ακινήτου που δικάζει κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (αρθρ.6§3α ν.2664/1998).

ii.Όταν η διόρθωση αφορά σε ανακριβή αρχική εγγραφή δικαιώματος που έχει καταχωριστεί εν μέρει με την ένδειξη «αγνώστου ιδιοκτήτη» και εν μέρει με την ένδειξη υπέρ τρίτου προσώπου που αναγράφεται ως δικαιούχος, τότε ασκείται η ως άνω αγωγή του αρθρ.6§2α ν.2664/1998, που απευθύνεται κατά του Ελληνικού Δημοσίου και κατά του αναγραφόμενου ως δικαιούχου του δικαιώματος στο οποίο αφορά η εγγραφή κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στην παράγραφο αυτή. Το ίδιο ισχύει και για τη διόρθωση αρχικών εγγραφών επί ακινήτου, που τμήματά του έχουν καταχωριστεί με την ένδειξη «αγνώστου ιδιοκτήτη» και υπέρ τρίτου προσώπου που αναγράφεται ως δικαιούχος.

iii. Όταν πρόκειται για διόρθωση αρχικής εγγραφής επί γεωτεμαχίου (όχι όταν αφορά σε οριζόντια ή κάθετη ιδιοκτησία), με την ένδειξη «αγνώστου ιδιοκτήτη» και ο δικαιούχος επικαλείται ως τίτλο κτήσεως την έκτακτη χρησικτησία, τότε κατ’ εξαίρεση δεν κατατίθεται αίτηση κατά την Εκουσία Δικαιοδοσία του αρθρ.6§3α ν.2664/1998 αλλά ασκείται η αγωγή του αρθρ.6§2α ν.2664/1998 που απευθύνεται κατά του Ελληνικού Δημοσίου.

Γ.Διαδικασία Διαμεσολαβήσεως- Υποχρεωτική Αρχική Συνεδρία Διαμεσολαβήσεως (Υ.Α.Σ.)

Οι ανωτέρω υποθέσεις, εφ’ όσον πληρούσαν τα κριτήρια του άρθρ.3 ν.4640/2019, θα μπορούσαν να υπαχθούν από τους διαδίκους στην διαδικασία της Διαμεσολαβήσεως, δηλ. αν επρόκειτο για αστικές και εμπορικές διαφορές, εθνικού ή διασυνοριακού χαρακτήρα, υφιστάμενες ή μέλλουσες, εφόσον τα μέρη έχουν την εξουσία να διαθέτουν το αντικείμενο της διαφοράς, σύμφωνα με τις διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου.

Όμως, πρακτικά αν διάδικος ή αναγκαίος ομόδικος ήταν το Δημόσιο, Ο.Τ.Α. ή Ν.Π.Δ.Δ. η διαμεσολάβηση αποκλειόταν, διότι εξ αρχής και παγίας τακτικής το Δημόσιο και οι λοιποί φορείς του, δεν συναινούσε σε υπαγωγή στην Διαμεσολάβηση. Μάλιστα δεν υπήρχε και καμία νομοθετική πρόβλεψη ώστε, έστω και εμμέσως, να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις προσελεύσεώς του στην διαδικασία της Διαμεσολαβήσεως, αντιθέτως ρητώς με το άρθρ.6§2 ν.4640/2019 προβλέπεται ότι: Εξαιρούνται από την υποχρεωτική αρχική συνεδρία διαμεσολαβήσεως (Υ.Α.Σ.) οι διαφορές στις οποίες διάδικο μέρος είναι το Δημόσιο, Ο.Τ.Α. ή Ν.Π.Δ.Δ..

Αποτέλεσμα αυτής της παγιωμένης καταστάσεως ήταν, οι διάδικοι-πολίτες να ταλαιπωρούνται με χρονοβόρους δικαστικούς αγώνες (αναβολές, μακρινές δικασίμους, καθυστέρηση εκδόσεως δικαστικών αποφάσεων, άσκηση ενδίκων μέσων) και φυσικά μεγαλύτερη οικονομική επιβάρυνση ακόμη και για υποθέσεις που ήταν προφανής η έκβασή τους και εύκολα ήταν δυνατόν να δοθεί ταχεία λύση μέσῳ ενός Πρακτικού επιτυχούς Διαμεσολαβήσεως

Δ.Νέο ισχύον καθεστώς (ν.5197/2025)

Στις 16 Μαΐου 2025 δημοσιεύθηκε ο ν.5197/2025, ο οποίος επέφερε ρηξικέλευθες αλλαγές στα όσα γνωρίζαμε μέχρι σήμερα ως προς την κτηματολογική διαμεσολάβηση και αρχίσει να ισχύει από την 16/9/2025. Στο παρόν σημείωμά μας δεν θα ασχοληθούμε με τα επιμέρους δικονομικά και εφαρμογής διαχρονικού δικαίου ζητήματα τα οποία χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής αλλά και ερμηνείας, όπως ορθώς έγκριτοι Συνάδελφοι Νομικοί έχουν εντοπίσει αλλά θα εστιάσουμε στην θετική επίπτωση που έχει η νομοθετική ρύθμιση στην επίλυση των κτηματολογικών διαφορών από τις εσφαλμένες πρώτες εγγραφές.

Συγκεκριμένα, δυνάμει του άρθρ. 59§1 του ν.5197/2025 τροποποιείται ριζικά το άρθρ. 6§2 του ν.2664/1998 όσον αφορά την υποχρεωτική αρχική συνεδρία κτηματολογικής διαμεσολάβησης, με την υπαγωγή στην τελευταία και των διαφορών με εναγόμενο το Ελληνικό Δημόσιο, Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ) και Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ) αλλά και με την εισαγωγή ενός νόμιμου (μαχητού) τεκμηρίου στις ιδιοκτησιακές διαφορές που στρέφονται κατά του Ελληνικού Δημοσίου.

Αναλυτικά:

I.Υποχρεωτική πρόσκληση Υ.Α.Σ. προς όλους τους εναγομένους: Πριν από τη συζήτηση της αγωγής του άρθρ.6§2α ν.4640/2019, για τις περιπτώσεις των ανακριβών πρώτων εγγραφών και του «αγνώστου ιδιοκτήτη» τις οποίες αναλυτικά ανωτέρω αναφέρουμε, επί ποινή απαραδέκτου της συζήτησης ο ενάγων οφείλει να προσκαλέσει, με την αγωγή ή με ιδιαίτερο δικόγραφο, όλους τους εναγόμενους, εκτός των προσώπων αγνώστου διαμονής, σε υποχρεωτική αρχική συνεδρία διαμεσολαβήσεως ενώπιον Κτηματολογικού Διαμεσολαβητή που επιλέγεται από ειδικό μητρώο, το οποίο καταρτίζεται και τηρείται σε ηλεκτρονική μορφή από την Κεντρική Επιτροπή Διαμεσολάβησης του άρθρου 10 του ν. 4640/2019.

II.Αντικίνητρο: Σε περίπτωση αδικαιολόγητης μη εμφάνισης των εναγόμενων στην υποχρεωτική αρχική συνεδρία επιβάλλεται αυξημένη δικαστική δαπάνη.

III.Πρακτικό επίτευξης συμφωνίας: Σε περίπτωση επίτευξης συμφωνίας, το Πρακτικό του Διαμεσολαβητή καταχωρίζεται στο κτηματολογικό φύλλο και διορθώνεται η ανακριβής κτηματολογική εγγραφή, χωρίς να απαιτείται η συνέχιση του δικαστηριακής διαδικασίας ούτε να απαιτείται η έκδοση δικαστικής αποφάσεως.

IV.Υποχρεωτική Υ.Α.Σ. για Δημόσιο, Ο.Τ.Α., Ν.Π.Δ.Δ.-Εξουσιοδοτήσεις: Αν μεταξύ των διαδίκων περιλαμβάνονται το Δημόσιο, Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης ή νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, κατά παρέκκλιση του άρθρ.6§2 ν.4640/2019 και κάθε άλλης αντίθετης διάταξης, αυτοί συμμετέχουν στην Υποχρεωτική Αρχική Συνεδρία Διαμεσολαβήσεως, στην οποία εκπροσωπούνται από τον αρμόδιο λειτουργό του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και από τους υπηρετούντες νομικούς συμβούλους, ή δικηγόρους με έμμισθη εντολή ή από δικηγόρους με ειδική προς τούτο πληρεξουσιότητα, αντιστοίχως. Οι εκπρόσωποί τους (Δημοσίου, Ο.Τ.Α., Ν.Π.Δ.Δ.) λαμβάνουν μέρος στην Υποχρεωτική Αρχική Συνεδρία και υπογράφουν τα Πρακτικά περάτωσης της Υποχρεωτικής Αρχικής Συνεδρίας, της υπαγωγής σε διαδικασία διαμεσολάβησης και της επίτευξης ή μη επίτευξης συμφωνίας.

V.Προθεσμία: Κατά παρέκκλιση κάθε άλλης διατάξεως, η πρόσκληση για την Υ.Α.Σ. γνωστοποιείται στο Ελληνικό Δημόσιο τουλάχιστον τριάντα (30) ημέρες πριν από τη Συνεδρία.

VI.Τεκμήριο μη προβολής δικαιωμάτων του Δημοσίου, Ο.Τ.Α., Ν.Π.Δ.Δ.: Εντός αυτής της προθεσμίας των 30 ημερών, παρέχεται στους αρμόδιους λειτουργούς έγγραφο των αρμόδιων Υπηρεσιών σχετικά με την προβολή ή μη δικαιωμάτων του Δημοσίου επί του δικαιώματος που προσβάλλεται με την ανακριβή πρώτη εγγραφή. Σε περίπτωση μη παροχής του ανωτέρω εγγράφου παράγεται τεκμήριο περί μη προβολής δικαιωμάτων του Δημοσίου.

Πρακτικές συνέπειες-Συμπέρασμα

Κατανοούμε ότι η ανωτέρω ρύθμιση δεν μας απαλλάσσει αυτόματα και άνευ άλλου τινός από τις γραφειοκρατικές και ευθυνοφοβικές αγκυλώσεις του ευρύτερου Δημοσίου τομέα και των υπαλλήλων του που οδηγεί στην αδικαιολόγητη ταλαιπωρία του πολίτη. Αυτό όμως που επιτυγχάνεται είναι αφ’ ενός να αναγκασθεί ο κρατικός μηχανισμός να κινηθεί και να προσέλθουν οι εκπρόσωποι του Δημοσίου στην Υ.Α.Σ. που αποτελεί το πρώτο βήμα της διαμεσολαβήσεως, εξοπλισμένοι μάλιστα και με όλες τις αναγκαίες εξουσιοδοτήσεις μέχρι και να υπογράψουν Πρακτικό επιτεύξεως συμφωνίας, που διαφορετικά δεν επρόκειτο να αποφασίσουν ούτε καν την προσέλευση σε Υ.Α.Σ., ανοίγοντας έτσι μακροπρόθεσμα και τον δρόμο να υπαχθούν στην δυνατότητα διαμεσολαβήσεως και άλλες υποθέσεις με αντίδικο το Δημόσιο και σε άλλους επιπλέον κλάδους Δικαίου. Αφ’ ετέρου σε κάθε περίπτωση ακόμη και αν δεν ακολουθήσει την Υ.Α.Σ. η υπαγωγή της διαφοράς σε διαμεσολάβηση, τουλάχιστον εκπαιδεύεται και εξοικειώνεται και το Ελληνικό Δημόσιο (υπό στενή και ευρεία έννοια) με την διαδικασία της διαμεσολαβήσεως και μέσα από αυτή εθίζει και δείχνει την οδό αυτή και στους πολίτες προκειμένου να την εμπιστευθούν, να την ακολουθήσουν και να εδραιωθεί ως μια εναλλακτική διαδικασία εξωδικαστικής επιλύσεως των διαφορών.

Σε κάθε περίπτωση, η επιτυχής έκβαση της Διαμεσολαβήσεως στις κτηματολογικές διαφορές αμφισβητήσεως εσφαλμένων πρώτων εγγραφών και αγνώστου ιδιοκτήτη, απαλλάσσει τους διαδίκους από σπατάλη χρόνου και χρήματος και συμβάλλει στην βελτίωση των υπηρεσιών και της ταχύτερης απονομής δικαιοσύνης. Προτρέπουμε αναφανδόν να τολμήσετε και να εμπιστευθείτε την διαδικασία διαμεσολαβήσεως επιλέγοντας έμπειρους νομικούς παραστάτες αλλά και εξειδικευμένους Κτηματολογικούς Διαμεσολαβητές

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να μας αποστείλετε τις ερωτήσεις σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση: mellawfirms@gmail.com

Κωνσταντίνος Χ. Μέλλος

Δικηγόρος παρ’ Αρείῳ Πάγῳ-Κτηματολογικός Διαμεσολαβητής
Κοινοποιήστε:
Χ
Facebook
Μου αρέσει! Φόρτωση…
Τιμολόγια – Διαταγή Πληρωμής – Ανακοπή – Ακύρωση

4 Αυγούστου, 2025
Ανακοπή Διαταγής Πληρωμής – ανυπόγραφα τιμολόγια-υπογραφή δελτίων αποστολής από μη εξουσιοδοτημένο πρόσωπο-ακύρωση

Περίληψη: Διαταγή Πληρωμής κατά εταιρείας από τιμολόγια – δελτία αποστολής. Απόδειξη απαιτήσεως. Υπογραφή παραλαβής τιμολογίων – δελτίων αποστολής από τρίτο πρόσωπο. Έλλειψη εξουσιοδοτήσεως. Λόγος ανακοπής, ακύρωση διαταγής πληρωμής λόγω διαδικαστικού απαραδέκτου

Αριθμός Απόφασης 342/2025
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ ΛΑΣΙΘΙΟΥ
ΕΙΔΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ

Από την Δικαστή Νικολέτα Κωνσταντάκη, Πρωτοδίκη η οποία ορίσθηκε από τον διευθύνοντα το Πρωτοδικείο Νεαπόλεως Λασιθίου, Πρόεδρο Πρωτοδικών, και από την Γραμματέα Καλλιόπη Κύπτη.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του, στις 05/02/2025 για να δικάσει την ανακοπή και τους πρόσθετους λόγους ανακοπής μεταξύ των «…..……………..ΑΕ», νομίμως εκπροσωπούμενης, η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Κωνσταντίνου Μέλλου και «………….ΑΕ νομίμως εκπροσωπούμενης, η οποία παραστάθηκε δια της πληρεξουσίας δικηγόρου της……….
Αφού μελέτησε τη δικογραφία σκέφθηκε σύμφωνα με το νόμο
Κατά τη διάταξη του άρθρου 623 του ΚΠολΔ, μπορεί, κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 624 έως 634 του Κώδικα αυτού, να ζητηθεί η έκδοση διαταγής πληρωμής για χρηματικές απαιτήσεις ή απαιτήσεις παροχής χρεογράφων, εφόσον η απαίτηση και το οφειλόμενο ποσό αποδεικνύονται με δημόσιο ή ιδιωτικό έγγραφο. Η απαίτηση που μπορεί να αποδεικνύεται και από τον συνδυασμό περισσοτέρων τέτοιων εγγράφων, πρέπει κατά το άρθρο 624 παρ.1 του ιδίου Κώδικα να μην εξαρτάται από αίρεση, προθεσμία, όρο ή αντιπαροχή και να είναι ορισμένο το οφειλόμενο ποσό χρημάτων ή χρεογράφων, κατά δε το άρθρο 626 παρ.2, 3 του ιδίου επίσης Κώδικα, η αίτηση για την έκδοση διαταγής πληρωμής, που καταθέτει ο δικαιούχος της απαιτήσεως στη γραμματεία του Δικαστηρίου, πρέπει να περιέχει, εκτός των άλλων στοιχείων, την απαίτηση και το ακριβές ποσό χρημάτων ή χρεογράφων, με τους τυχόν οφειλόμενους τόκους των οποίων ζητείται η καταβολή, να επισυνάπτονται δε σ αυτή και όλα τα έγγραφα από τα οποία προκύπτει η απαίτηση και το ποσό της. Εάν η απαίτηση ή το ποσό δεν αποδεικνύονται εγγράφως, ο Δικαστής οφείλει, κατ’ άρθρο 628 ΚΠολΔ να μην εκδώσει τη διαταγή πληρωμής. Εάν δε, παρά την έλλειψη της διαδικαστικής αυτής προϋποθέσεως εκδοθεί διαταγή πληρωμής, αυτή ακυρώνεται ύστερα από ανακοπή του οφειλέτη κατά τα άρθρα 632 και 633 ΚΠολΔ. Η ακύρωση της διαταγής πληρωμής στην περίπτωση αυτή απαγγέλλεται λόγω διαδικαστικού απαραδέκτου, ανεξαρτήτως της υπάρξεως της απαιτήσεως και της δυνατότητας να αποδειχθεί με άλλα αποδεικτικά μέσα (Βλ. ΟλΑΠ 10/1997 ΕλλΔνη 1997, σελ. 768). Εξάλλου κατά το άρθρο 443 ΚΠολΔ για να έχει αποδεικτική δύναμη ιδιωτικό έγγραφο πρέπει να έχει την ιδιόχειρη υπογραφή του εκδότη. Ως εκδότης δε, κατά την έννοια του άρθρου αυτού, θεωρείται εκείνος ο οποίος αναλαμβάνει υποχρεώσεις από το έγγραφο. Κατά το άρθρο δε, 447 του ιδίου Κώδικα, το ιδιωτικό έγγραφο αποτελεί απόδειξη υπέρ του εκδότη μόνο αν το προσκόμισε ο αντίδικος ή αν πρόκειται για τα βιβλία που αναφέρονται στο άρθρο 444 ΚΠολΔ. Έτσι είναι δυνατή η έκδοση διαταγής πληρωμής με βάση τιμολόγια-δελτία αποστολής εμπορευμάτων, μόνο αν τα έγγραφα αυτά φέρουν την υπογραφή του αγοραστή κατά τρόπο που να αποδέχεται την οφειλή του. Στην περίπτωση δε, κατά την οποία έχει υπογράψει επί των εγγράφων αυτών (τιμολογίων-δελτίων αποστολής), κάτω από τη δήλωση παραλαβής των εμπορευμάτων, τρίτο πρόσωπο, ως αντιπρόσωπος του υπόχρεου αγοραστή, πρέπει για την έκδοση διαταγής πληρωμής να αποδεικνύεται από δημόσιο ή ιδιωτικό έγγραφο και η προς τον τρίτο σχετική εντολή ή πληρεξουσιότητα. Η προϋπόθεση αυτή επιβάλλεται και από την αρχή της ασφάλειας των συναλλαγών, διότι διαφορετικά ο φερόμενος ως αντιπροσωπευόμενος οφειλέτης, δεσμεύεται υπέρμετρα χωρίς να υπάρχει προηγούμενη καθαρή δήλωση της βουλήσεως του για αντιπροσωπευτική διάθεση (βλέπε ΑΠ 872/2017, ΑΠ1850/2017, ΑΠ 682/2015, ΑΠ 1349/2013, ΑΠ 1608/2014 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Αν όμως τα στοιχεία των τιμολογίων και κυρίως η κατάρτιση της συμβάσεως, και εφόσον πρόκειται για σύμβαση πωλήσεως, η παραλαβή από τον αγοραστή των πωληθέντων πραγμάτων αποδεικνύονται από άλλα έγγραφα συνοδευτικά αυτών, όπως είναι τα δελτία αποστολής, τότε με βάση τα έγγραφα αυτά και τα τιμολόγια, μπορεί να ζητηθεί η έκδοση διαταγής πληρωμής, εφόσον από τον συνδυασμό των περισσοτέρων αυτών εγγράφων, που, παντός, θα πρέπει να έχουν αποδεικτική δύναμη, αποδεικνύεται εγγράφως η ύπαρξη της απαιτήσεως. Για να έχουν όμως αποδεικτική δύναμη τα παραπάνω έγγραφα θα πρέπει αυτά να έχουν την ιδιόχειρη υπογραφή του εκδότη τους κατά τα ήδη αναφερθέντα (βλέπε ΑΠ 933/2011, ΑΠ 1305/2009, Εφ.Δωδ. 122/2026 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΜΠρΡοδ 75/2016 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΜΠρΛαρ. 41/2016 Δικογρ., σελ.177). Τέλος, διαταγή πληρωμής βάσει ανυπόγραφων τιμολογίων, εκδίδεται όταν είναι δυνατή η απόδειξη καταρτίσεως της συμβάσεως πωλήσεως σε συνδυασμό με άλλα έγγραφα π.χ. δελτίου αποστολής (ΜΠρΛαρ 557/2000,ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).
Στην προκειμένη περίπτωση με το δεύτερο σκέλος του πρώτου λόγου της κρινόμενης ανακοπής της η ανακόπτουσα ισχυρίζεται ότι απαραδέκτως εκδόθηκε η προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής και πρέπει να ακυρωθεί εν όλῳ, διότι η εναντίον της απαίτηση της καθης η ανακοπή δεν αποδεικνύεται από τα προσκομισθέντα ενώπιον της Δικαστού που την εξέδωσε αναφερόμενα στην ανακοπή τιμολόγια – δελτία αποστολής, καθόσον σε αυτά (δελτία αποστολής) δεν έχει τεθεί η υπογραφή από τους νόμιμους εκπροσώπους της στην θέση του παραλαβόντος, αλλά από τρίτο πρόσωπο που δεν είχε εξουσιοδοτηθεί από αυτήν, ενώ οι συμβάσεις που επικαλείται η ανακόπτουσα βάσει των οποίων ο τελευταίος είχε την εξουσία προς υπογραφή, ουδεμία εξουσιοδότηση προς τον υπογράφοντα ή άλλο σχετικό συμβατικό όρο περιλαμβάνουν. Ο ανωτέρω λόγος της ανακοπής περί διαδικαστικού απαραδέκτου που εμφιλοχώρησε κατά την έκδοση της διαταγής πληρωμής είναι νόμιμος, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στην παραπάνω νομική σκέψη της παρούσης, στηριζόμενος στις διατάξεις των άρθρων 444, 447, 623, 624 παρ.1 και 628 παρ.1 εδ.α’ ΚΠολΔ. Πρέπει ως εκ τούτου να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς την ουσιαστική του βασιμότητα.
Από την εκτίμηση της ένορκης καταθέσεως του μάρτυρα που εξετάσθηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, τις νομίμως ληφθείσες ένορκες βεβαιώσεις, τα έγγραφα που οι διάδικοι νόμιμα προσκομίζουν και επικαλούνται αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Με την από……… αίτησή της προς τον Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λασιθίου, η καθ’ ης η ανακοπή ανώνυμη εταιρία ζήτησε να εκδοθεί κατά της ανακόπτουσας ανώνυμης εταιρείας διαταγή πληρωμής για το συνολικό ποσόν των 77.862,24€ πλέον τόκων, που αντιστοιχεί στο τίμημα των προϊόντων που της πώλησε δυνάμει διαδοχικών συμβάσεων πωλήσεως προκειμένου η ανακόπτουσα να εξοπλίσει το νέο της ξενοδοχείο στη Μήλο. Με την ως άνω αίτησή της η καθ’ης η ανακοπή επικαλέσθηκε οκτώ (8) τιμολόγια πωλήσεως μαζί με τα σχετικά δελτία αποστολής, τα οποία συνυπέβαλε προς απόδειξη της, κατά της ανακόπτουσας, απαιτήσεώς της και ειδικώτερα τα κάτωθι τιμολόγια……. Με βάση τα παραπάνω έγγραφα εκδόθηκε η ανακοπτομένη υπ’αριθμόν 140/2023 Διαταγή Πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λασιθίου, στην οποία ρητώς αναφερόταν ότι τα προϊόντα και δελτία αποστολής παρέλαβε για λογαριασμό της ανακόπτουσας ο …………., ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την παραλαβή των προϊόντων δυνάμει της από 06/09/2021 συμβάσεως επιβλέποντος τεχνικού συμβούλου, όπως αυτή τροποποιήθηκε δυνάμει της από 30/05/2021 συμβάσεως επιβλέποντες του τεχνικού συμβούλου. Με την προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής διατάχθηκε η ανακόπτουσα να καταβάλει στην καθ’ης η ανακοπή το ως άνω ποσό. Τα προμνησθέντα δελτία αποστολής δεν φέρουν την υπογραφή των νομίμων εκπροσώπων της ανακόπτουσας ανωνύμου εταιρείας αλλά τρίτου προσώπου και δη του επιβλέποντος τεχνικού συμβούλου, χωρίς να προκύπτει, ωστόσο, από τα προσκομισθέντα ενώπιον της εκδόσασας τη Διαταγή Πληρωμής Δικαστού έγγραφα και δη από την από 6/9/2021 σύμβαση επιβλέποντος τεχνικού συμβούλου και από την από 30/05/2022 τροποποίηση της ως άνω συμβάσεως ότι ο ……….. είχε την εξουσία για παραλαβή των προϊόντων και υπογραφή των επιδίκων δελτίων αποστολής. Άλλωστε ούτε η καθ’ης η ανακοπή στις νομίμως κατατεθείσες προτάσεις της μνημονεύει συγκεκριμένο όρο των ως άνω συμβάσεων, από τις οποίες να προκύπτει ότι ο υπογράφων τα επίδικα δελτία αποστολής είχε την εξουσία προς τούτο. Άλλωστε την υπογραφή στα επίδικα δελτία αποστολής τρίτου προσώπου συνομολογεί και η καθ’ης η ανακοπή, αφού αυτό αναφέρει και κατά την έκδοση της βαλλόμενης Διαταγής Πληρωμής. Εξ άλλου, η καθ’ης η ανακοπή, ακόμα και αν κατά την αίτηση για την έκδοση της ανακοπτομένης Διαταγής Πληρωμής, επισύναψε σε αυτή τα δύο (2) ιδιωτικά έγγραφα, ήτοι την από 6/9/2021 και την από 30/05/2022 τροποποίηση της συμβάσεως επιβλέποντος τεχνικού συμβούλου από αυτά ουδόλως προκύπτει ότι η ανακόπτουσα παρείχε πράγματι την πληρεξουσιότητα στο ανωτέρω τρίτο πρόσωπο να θέτει, ως άμεσος αντιπρόσωπος-υπεύθυνος παραλαβής εμπορευμάτων, την υπογραφή του επί των ενδίκων τιμολογίων-δελτίων αποστολής, όπως άλλωστε και ο ίδιος κατέθεσε ενόρκως ενώπιον της συμβολαιογράφου………… όπου κατά λέξη ανέφερε τα εξής «ουδέποτε εκπροσώπησα την….. ΑΕ, με κανέναν τρόπο και έναντι του οποιουδήποτε, πολύ περισσότερο απέναντι στην …..ΑΕ. Ούτε έλαβα με κανέναν τρόπο εξουσιοδότηση ή εντολή από οποιονδήποτε από το διοικητικό συμβούλιο της …ΑΕ, ούτε καν προφορική να την εκπροσωπήσω απέναντι σε οποιονδήποτε που συναλλασσόταν μαζί της, ούτε φυσικά απέναντι στην ….ΑΕ». Σε κάθε περίπτωση, άλλωστε, πρέπει να λεχθεί ότι αντικείμενο της δίκης της ανακοπής δεν είναι η διάγνωση της ουσιαστικής αξιώσεως, αλλά το κύρος και η νομιμότητα της εκδόσεως της διαταγής πληρωμής, στοιχεία που κρίνονται μόνο με βάση τα έγγραφα που προσκομίστηκαν ενώπιον του δικαστή που την εξέδωσε και όχι βάσει εγγράφων που μεταγενέστερα στη δίκη της ανακοπής προσκομίζονται, στην προκειμένη δε, περίπτωση, ουδόλως τηρήθηκε η βασική αρχή του νόμου για την έκδοση διαταγής πληρωμής, βάσει της οποίας, η απαίτηση και το οφειλόμενο ποσό πρέπει να αποδεικνύονται με δημόσιο ή ιδιωτικό έγγραφο. Η ως άνω απαίτηση του νόμου, για εγγραφή προαπόδειξη, ως αντιστάθμισμα της ελλείψεως ακροάσεως του οφειλέτη κατά το στάδιο της εκδόσεως διαταγής πληρωμής, που επάγεται ιδιαίτερα επαχθείς συνέπειες για τον τελευταίο, αφού οι σε βάρος του απαίτηση εξοπλίζεται με εκτελεστό τίτλο, καλύπτει όλα τα στοιχεία της εισφερόμενης απαιτήσεως, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και η παθητική νομιμοποίηση του οφειλέτη. Λόγῳ δε των ιδιαίτερα επαχθών συνεπειών που επάγεται η έκδοση διαταγής πληρωμής, δεν συγχωρούνται παραχωρήσεις και αποκλίσεις από την ανάγκη της έγγραφης αποδείξεως χάριν της εύρυθμης λειτουργίας των συναλλαγών και δη των εμπορικών συναλλαγών. Άλλωστε, σε κάθε περίπτωση, ο δανειστής που δεν είναι σε θέση να προσκομίσει έγγραφα δημόσια ή ιδιωτικά που να δεσμεύουν άμεσα τον οφειλέτη του, δεν στερείται εννόμου προστασίας, αφού μπορεί να προσφύγει στο δικαστήριο με την άσκηση αγωγής και με τη χρήση πλέον όλων των πρόσφορων αποδεικτικών μέσων, μαρτύρων, δικαστικών τεκμηρίων, ενόρκων καταθέσεων κλπ, να ικανοποιήσει δικαστικά την απαίτησή του (βλέπε ΜΠρΡοδ. 75/2016, ΜΠρΠατρ. 708/2014 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Συνεπώς, κατ’ακολουθία των ανωτέρω, ενόψει του γεγονότος ότι δεν τηρήθηκε η διαδικαστική προϋπόθεση για την έκδοση της ανακοπτομένης Διαταγής Πληρωμής, πρέπει αυτή να ακυρωθεί, αφού από τα προσκομισθέντα τιμολόγια-δελτία αποστολής με βάση τα οποία αυτή εκδόθηκε, δεν αποδεικνύεται ότι το πρόσωπο, που έθεσε την υπογραφή του, επί αυτών, ως παραλήπτης, είχε, κατά τον κρίσιμο χρόνο της υπογραφή τους, την ιδιότητα του νομίμου εκπροσώπου της ανακόπτουσας-καθ’ης η διαταγή πληρωμής ή ήταν υποκατάστατο όργανο ή είχε λάβει τη σχετική προς τούτο εντολή και πληρεξουσιότητά της. Εξ ετέρου, ακόμα και αν δεν υπάρχει οιαδήποτε αμφιβολία σχετικά με τις κατασκευές που η καθ’ης η ανακοπή εκτέλεσε για τις οποίες εκδόθηκαν τα επίδικα τιμολόγια ακόμα η διαταγή πληρωμής ακυρώνεται εν προκειμένῳ λόγῳ διαδικαστικού απαραδέκτου που εμφιλοχώρησε κατά την έκδοσή της, ανεξαρτήτως της ουσιαστικής βασιμότητας της απαιτήσεως που διατηρεί η καθ’ης έναντι της ανακόπτουσας. Κατόπιν τούτων ο λόγος αυτός της ανακοπής πρέπει να γίνει δεκτός ως ουσιαστικά βάσιμος, παρελκομένης της εξετάσεως των λοιπών λόγων και να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής.
Για τους λόγους αυτούς
Συνεκδικάζει την ανακοπή και τους πρόσθετους Λόγους αυτής αντιμωλία των διαδίκων
Ακυρώνει την υπ αριθμό 140/2023 Διαταγή Πληρωμής της Δικαστού του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λασιθίου
Καταδικάζει την καθ’ης η ανακοπή στην καταβολή των δικαστικών εξόδων
Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύθηκε
Η Δικαστής H Γραμματέας

Την υπόθεση χειρίστηκε το γραφείο μας, με απόλυτη επιτυχία
Κοινοποιήστε:
Χ
Facebook
Μου αρέσει! Φόρτωση…
Διαμεσολάβηση – Μια νέα διαδικασία επιλύσεως διαφορών

25 Ιουνίου, 2025
Διαμεσολάβηση – madiation – mellawfirms.com

Η πολιτισμική στάθμη μιας οργανωμένης κοινωνίας μεταξύ των άλλων κριτηρίων, προσδιορίζεται και από τις προβλεπόμενες αλλά και περισσότερο αποδεκτές από τους πολίτες μεθόδους επιλύσεως των μεταξύ τους διαφορών. Ξεκινήσαμε από την αυτοδικία και το δίκαιο του ισχυρού για να κατακτήσουμε την δίκαιη απονομή δικαιοσύνης αλλά πλέον εδώ και δεκαετίες σε άλλες έννομες τάξεις, έχει καθιερωθεί και έχει τύχει ευρείας αποδοχής με θαυμάσια αποτελέσματα, η διαδικασία εξωδικαστικής επιλύσεως των διαφορών με την Διαμεσολάβηση ως την τελευταία ευκαιρία πριν την προσφυγή στην Δικαιοσύνη αλλά ακόμη και την τελευταία στιγμή ακόμη και πριν την έκδοση δικαστικής αποφάσεως.

Στην παράδοση της ελληνικής κοινωνίας πάντα υπήρχε ανεπισήμως η διαμεσολάβηση υπό διάφορες μορφές και την εντοπίζουμε στο πέρασμα των αιώνων από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι και προ μερικών δεκαετιών, όπου ειδικά οι κάτοικοι της υπαίθρου προσέφευγαν στο Πρόεδρο ή στον γεροντότερο του χωριού, σε ένα πρόσωπο σεβάσμιο και της κοινής αποδοχής για να συζητήσουν και να λύσουν ειρηνικά την διαφορά τους. Βέβαια αυτή η εθιμική τακτική, για πολλούς λόγους, κυρίως κατά την γνώμη μου εξ αιτίας της αστικοποιήσεως, της επικρατήσεως των απροσώπων σχέσεων και της θεμελιώσεως της αποκλειστικά θεσμοθετημένης δικαστηριακής απονομής δικαιοσύνης ατόνισε.

Στην Ελλάδα ο θεσμός είναι νεοεμφανισθείς από την άποψη της επίσημης νομικής ρυθμίσεως του και σε συμμόρφωση με την ΟΔΗΓΙΑ 2008/52/ΕΚ αν και σε άλλες χώρες μετρά πολλές δεκαετίες η εφαρμογή της. Όμως είναι γεγονός ότι δεν έχει τύχει μέχρι στιγμής της αποδοχής, της προβολής αλλά και της επιτυχίας που του αξίζει από την άποψη των ωφελειών που προσφέρει σε όλα τα εμπλεκόμενα μέρη.

Με τον ν.4640/2019 τέθηκαν οι βάσεις για την επίλυση των διαφορών με την διαδικασία της Εκούσιας Διαμεσολαβήσεως για αστικές, εμπορικές και οικογενειακές υποθέσεις, σύμφωνα με τις ειδικότερες προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος. Πρόσφατα δε με το άρθρο 59 του ν.5197/2025, συμπεριλήφθηκαν και οι διαφορές από τις εσφαλμένες κτηματολογικές πρώτες εγγραφές, ακόμη και αν «αντίδικος» είναι το Δημόσιο, Ο.Τ.Α., Ν.Π.Δ.Δ..

Όμως, για να ευδοκιμήσει η Διαμεσολάβηση, πέραν των νομοθετικών ρυθμίσεων, πρέπει να αλλάξει ριζικά η νοοτροπία όλων ημών, από τους πολίτες ως τα εμπλεκόμενα μέρη και ειδικά πρωτίστως σε εμάς τους νομικούς παραστάτες. Θεωρώ ότι η αποδοχή του θεσμού και η ένθερμη υποστήριξή του από εμάς τους Δικηγόρους είναι καταλυτική για την επιτυχία της Διαμεσολαβήσεως. Αν οι Δικηγόροι πεισθούμε για τα οφέλη αυτής της διαδικασίας, τότε είναι βέβαιο ότι θα μεταδώσουμε αυτή την παραδοχή και στον εντολέα μας ότι δηλ. είναι προς όφελός του και ότι μόνο κέρδος θα έχει αν επιχειρήσει να ακολουθήσει την Διαμεσολάβηση

Και αυτό θα επιτευχθεί αν κατανοήσουμε ότι:

1.Η Διαμεσολάβηση αυξάνει την δικηγορική ύλη και μειώνει την δικαστηριακή ενασχόληση. Και αυτό διότι αφ’ ενός είναι, με ελάχιστες εξαιρέσεις (μικροδιαφορές και καταναλωτικές διαφορές), υποχρεωτική η παράσταση Δικηγόρου, αφ’ ετέρου δε προκειμένου να επιτευχθεί για τον εντολέα μια ικανοποιητική για τα συμφέροντά του λύση πρέπει να υπάρξει σοβαρή προετοιμασία από τον Δικηγόρο σε συνεργασία με τον πελάτη του ισόχρονη και ισάξια της προετοιμασίας για παράσταση στο Δικαστήριο. Επομένως πρόκειται για καθ’ όλα παρεχόμενες αμειβόμενες νομικές υπηρεσίε

2.Στην διαμεσολάβηση δεν προσέρχεσαι με σκοπό να αντιπαραθέσεις νομικά επιχειρήματα, θέσεις ή απαιτήσεις. Αυτά υπάρχουν εκεί ως βοηθητικά εργαλεία για την εξεύρεση λύσεως και όχι ως μέσα επιβολής απόψεων. Προσέρχεσαι με σκοπό την προβολή λογικών επιχειρημάτων προκειμένου να διαπραγματευτείς κατά τον καλλίτερο δυνατό τρόπο την επίλυση της υποθέσεως που σε απασχολεί.

3.Το αποτέλεσμα της ρυθμίσεως της διαφοράς δεν σου επιβάλλεται αλλά εσύ το συναποφασίζεις με το άλλο εμπλεκόμενο μέρος και το αποτυπώσεις σε κοινής αποδοχής γραπτή συμφωνία, την οποία καταθέτεις στη Γραμματεία του Δικαστηρίου και έχει ισχύ δικαστικής αποφάσεως. Αντιθέτως αν ακολουθήσεις την δικαστική οδό, δεν μπορείς να είσαι ποτέ βεβαίως για την έκβαση της δίκης και για την απόφαση που πρόκειται να εκδοθεί

4.Δεν είναι υποχρεωτικό οπωσδήποτε να καταλήξεις σε συμφωνία με το άλλο μέρος. Αν για οποιοδήποτε λόγο αισθανόμαστε ότι έχουμε εξαντλήσει τα περιθώρια ή αν διαπιστώσουμε ότι η πορεία της διαπραγματεύσεως βλάπτει τα συνολικά μακροπρόθεσμα συμφέροντά μας, είμαστε πλήρως ελεύθεροι, χωρίς καμία επίπτωση να αποχωρήσουμε από τις διαπραγματεύσεις και να προσφύγουμε στην πεπατημένη δικαστική διαδικασία

5.Όλη η διαδικασία της Διαμεσολαβήσεως καλύπτεται από το εκ του Νόμου αυστηρό απόρρητο και την ενυπόγραφη εχεμύθεια των μερών-προσώπων που λαμβάνουν μέρος στην διαπραγμάτευση. Λάβετε υπ’ όψιν σας ότι τίποτα απ’ ότι λέγεται κατά την διαπραγμάτευση δεν μπορεί να χρησιμοποιεί σε πιθανό ακόλουθο δικαστήριο για την υπόθεση αυτή. Επίσης απαγορεύεται στα πρόσωπα που έλαβαν μέρος στην διαπραγμάτευση, να καταθέσουν ως μάρτυρες σε δικαστήριο για αυτά που είδαν ή άκουσαν κατά την Διαμεσολάβηση

6.Σκεφθείτε, αν η διαμεσολάβηση επιτύχει θα έχετε κερδίσει:

-Χρόνο για την επίλυση της διαφοράς αντί να περιμένετε πότε θα προσδιορισθεί η υπόθεσή σας, πότε θα εκδώσει απόφαση ο Δικαστής και πότε θα τελεσιδικήσει

-Χρήματα από τις δικαστικές δαπάνες και αμοιβές που πρόκειται να καταβάλετε μέχρι την εκδίκασή της από το Εφετείο ή και τον Άρειο Πάγο αν φθάσετε μέχρι αυτό το σημείο και

-βεβαιότητα σχετικά με το περιεχόμενο της ρυθμίσεως της διαφοράς, αφού θα είναι αποτέλεσμα δικής σας συμμετοχής στην διαμόρφωσή της και μια δικαστική κρίση

Εν κατακλείδι προτείνω στους συναδέλφους Δικηγόρους να προσπαθήσουν να κατανοήσουν εις βάθος τα πλεονεκτήματα και τα οφέλη της Διαμεσολαβήσεως. Όπως επίσης πρέπει να αποδεχθούμε ότι η επιλογή της Ελληνικής Πολιτείας και η σύγχρονη τάση της επιλύσεως των διαφορών των πολιτών είναι αυτές να λύνονται εκτός των δικαστικών αιθουσών και μόνο ως έσχατο μέσο επιλύσεως να καταφεύγουμε ενώπιον των Δικαστηρίων.

Ο κύβος ερρίφθη. Η Διαμεσολάβηση έχει πάρει εμπρός, ας ανεβούμε στο τραίνο γι’ αυτό το θαυμαστό ταξίδι

Κωνσταντίνος Χ. Μέλλος

Δικηγόρος – Διαπιστευμένος Διαμεσολαβητής
Κοινοποιήστε:
Χ
Facebook
Μου αρέσει! Φόρτωση…
Ευθύνη και λόγοι απαλλαγής νομίμων εκπροσώπων νομικών προσώπων και οντοτήτων

28 Νοεμβρίου, 2024
Πότε απαλλάσσονται οι νόμιμοι εκπρόσωποι για οφειλές προς το Δημόσιο. Τί ισχύει;

Πότε και υπό ποίες προϋποθέσεις απαλλάσσονται από την προσωπική και αλληλέγγυα ευθύνη οι νόμιμοι εκπρόσωποι για βεβαιωθείσες οφειλές των νομικών προσώπων και οντοτήτων (εταιρειών και συνεταιρισμών); Ποιες νομικές διατάξεις ισχύουν;

Ισχύων Νόμος

Το άρθρο 50§1,2 του ΚΦΔ (Κώδικας Φορολογικής Διαδικασίας), όπως ισχύει μετά την τροποποίησή του με το άρθρο 34 του ν. 4646/2019, προβλέπει ότι: Τα πρόσωπα, που είναι: i)εκτελεστικοί πρόεδροι, ii)διευθυντές, iii)γενικοί διευθυντές, iv)διαχειριστές, v)διευθύνοντες σύμβουλοι, vi)εντεταλμένοι στη διοίκηση και εκκαθαριστές των νομικών προσώπων και νομικών οντοτήτων, καθώς και vii)τα πρόσωπα που ασκούν εν τοις πράγμασι τη διαχείριση ή διοίκηση νομικού προσώπου ή νομικής οντότητας, ευθύνονται προσωπικά και αλληλέγγυα για την πληρωμή του φόρου εισοδήματος, παρακρατούμενου φόρου, κάθε επιρριπτόμενου φόρου, Φόρου Προστιθέμενης Αξίας και του Ενιαίου Φόρου Ιδιοκτησίας Ακινήτων, που οφείλονται από αυτά τα νομικά πρόσωπα και τις νομικές οντότητες, ανεξάρτητα από τον χρόνο βεβαίωσεώς τους, ως και για τους τόκους, πρόστιμα, προσαυξήσεις και οποιεσδήποτε διοικητικές χρηματικές κυρώσεις επιβάλλονται επ’ αυτών, εφόσον συντρέχουν σωρευτικά οι κατωτέρω προϋποθέσεις: α.τα ανωτέρω πρόσωπα είχαν μια από τις ανωτέρω ιδιότητες ( περιπτώσεις i ως vii) είτε κατά τη διάρκεια λειτουργίας του νομικού προσώπου είτε κατά τον χρόνο λύσεως, διαλύσεως ή συγχωνεύσεώς του είτε κατά τη διάρκεια της εκκαθαρίσεως του νομικού προσώπου,

β.οι οφειλές κατέστησαν ληξιπρόθεσμες κατά τη διάρκεια της θητείας τους υπό κάποια εκ των ανωτέρω ιδιοτήτων με την επιφύλαξη των επόμενων εδαφίων. Αν οι οφειλές διαπιστώνονται μετά από έλεγχο, ως αλληλεγγύως υπεύθυνα πρόσωπα κατά την έννοια της παραγράφου αυτής νοούνται μόνο τα πρόσωπα στα οποία συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις των στοιχείων α΄ και γ΄ κατά το φορολογικό έτος ή την περίοδο στην οποία ανάγονται οι οφειλές αυτές. Σε περίπτωση που αυτές οι φορολογικές οφειλές έχουν υπαχθεί σε ρύθμιση, η αλληλέγγυα ευθύνη βαραίνει και τα πρόσωπα στα οποία συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις των στοιχείων α΄ και γ΄ κατά τον χρόνο που κάθε δόση της ρύθμισης κατέστη ληξιπρόθεσμη ή η ρύθμιση απωλέσθηκε. Για τα ποσά των τόκων, των προσαυξήσεων, των προστίμων και των λοιπών χρηματικών κυρώσεων, η αλληλέγγυα ευθύνη βαραίνει τα πρόσωπα που είναι αλληλεγγύως υπεύθυνα για την κύρια οφειλή επί της οποίας υπολογίζονται και επιβάλλονται τα ποσά αυτά,

γ.οι εν λόγω οφειλές δεν καταβλήθηκαν ή δεν αποδόθηκαν στο Δημόσιο από υπαιτιότητα των ανωτέρω προσώπων. Το βάρος αποδείξεως για την μη ύπαρξη υπαιτιότητος, φέρουν τα πρόσωπα αυτά.

Συμπέρασμα

Εκ των ανωτέρω προκύπτει ότι υπό τις ισχύουσες νομικές διατάξεις η αλληλέγγυα ευθύνη περιορίζεται στα πρόσωπα που πράγματι άσκησαν διοίκηση και ως εκ τούτου είχαν τη δυνατότητα να ενεργούν στο όνομα και για λογαριασμό του νομικού προσώπου/οντότητας, δηλαδή ήταν εξουσιοδοτημένα να εκπληρώνουν τις βεβαιούμενες φορολογικές υποχρεώσεις, φέροντας πάντα το σχετικό βάρος αποδςίξεως της ελλείψεως της υπαιτιότητάς τους, η οποία σε περίπτωση αποδοχής της έχει ως συνέπεια την (μερική ή ολική) απαλλαγή του από την ευθύνη (355/2023 Ολομ.ΣτΕ).

Παραδείγματα

Για την κατανόηση της εκτάσεως της ευθύνης των νομίμων εκπροσώπων παραπέμπουμε στην Ερμηνευτική Εγκύκλιο της ΑΑΔΕ Ε 2173/2020, όπου αναφέρει πλήθος διαφωτιστικών παραδειγμάτων.

Πηγή: 2600/2024 Μ.Δ.Π.Πειρ.
Κοινοποιήστε:
Χ
Facebook
Μου αρέσει! Φόρτωση…
Συμφωνητικό Εχεμύθειας – Έντυπο Πολιτικής Ορθής Χρήσης και Προσωπικά Δεδομένα

4 Νοεμβρίου, 2024
Διασφάλιση προσωπικών δεδομένων στην Σύμβαση Εμπιστευτικότητας και την Πολιτική Ορθής Χρήσης

Είναι σύνηθες πλέον , εργαζόμενοι, κατά την πρόσληψή τους, από μεγάλους εταιρικούς οργανισμούς, πέραν της συμβάσεως εργασίας να υπογράφουν Συμφωνητικό Εχεμύθειας καθώς και Έντυπο Πολιτικής Ορθής Χρήσης, στο οποίο συνήθως υπάρχει και ενημέρωση ότι τα τηλέφωνα και ο ηλεκτρονικός υπολογιστής που θα χρησιμοποιούν κατά την εργασία τους ενδέχεται να παρακολουθούνται ή/ και να καταγράφονται από τον εργοδότη. Σε αυτές τις περιπτώσεις πώς διασφαλίζεται η τήρηση των αρχών και κανόνων του ΓΚΠΔ και η προστασία των προσωπικών δεδομένων του εργαζομένου; Διαφωτιστική για το θέμα αυτό είναι η υπ’ αριθ.27/2024 Απόφαση ΑΠΔΠΧ:

Γενική Αρχή

Τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα τυγχάνουν νόμιμης επεξεργασίας μόνο όταν πληρούνται σωρευτικά οι προϋποθέσεις του άρθρου 5 παρ. 1 ΓΚΠΔ, δηλ.

i)η νομιμότητα, αντικειμενικότητα και διαφάνεια

ii)ο περιορισμός του σκοπού

iii)η ελαχιστοποίηση των δεδομένων

iv)η ακρίβεια

v)ο περιορισμός της περιόδου αποθηκεύσεως

vi)η ακεραιότητα και η εμπιστευτικότητα

Ειδικές επικουρικές Αρχές επί των εργασιακών σχέσεων

1.Σύμφωνα με την υπ’ αρ. 115/2001 Οδηγία της ΑΠΔΠΧ για την επεξεργασία των δεδομένων στις εργασιακές σχέσεις, αναφέρεται ότι η συγκατάθεση των εργαζομένων δεν μπορεί να άρει την απαγόρευση της υπέρβασης του σκοπού και ότι στην περίπτωση των σχέσεων απασχόλησης, η εγγενής ανισότητα των μερών και η κατά κανόνα σχέση εξάρτησης των εργαζομένων θέτει σε αμφιβολία την ελευθερία της συγκατάθεσης των εργαζομένων, η οποία αποτελεί στοιχείο απαραίτητο για την εγκυρότητα της επεξεργασίας. Επιπλέον, σύμφωνα με τις Κατευθυντήριες Γραμμές (ΚΓ) της Ομάδας Εργασίας του άρθρου 29 (ΟΕ29), η ανισορροπία ισχύος μεταξύ εργοδότη και εργαζομένου οδηγεί στο συμπέρασμα ότι στην πλειονότητα των περιπτώσεων επεξεργασίας προσωπικών δεδομένων στην εργασία η νομική βάση δεν μπορεί και δεν θα πρέπει να είναι αυτή της συγκατάθεσης, διότι όπως αναφέραμε, είναι αμφίβολο κατά πόσο εκφράζει ελεύθερη δικαιοπρακτική βούληση του εργαζομένου.

Επομένως η σύμβαση εξαρτημένης εργασίας είναι η ορθή νομική βάση επί της οποία θεμελιώνεται η νόμιμη επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων του εργαζομένου και όχι η συγκατάθεση του εργαζόμενου, όπου εσφαλμένως, πιθανώς αναγράφονται στα έντυπα ή ισχυρίζεται ο εργοδότης.

2. Ο εργοδότης, τηρώντας τις αρχές του ΓΚΠΔ θα πρέπει να εφαρμόζει πολιτικές αποδεκτής χρήσης των ηλεκτρονικών μέσων και να τις γνωστοποιεί στους εργαζόμενους. Οι πολιτικές αυτές πρέπει να περιγράφουν την επιτρεπόμενη χρήση των δικτύων και του εξοπλισμού του φορέα και την πραγματοποιούμενη επεξεργασία λεπτομερώς, όπως και τη δυνατότητα θεμιτής πρόσβασης του εργοδότη στα ηλεκτρονικά μέσα που χρησιμοποιούν οι εργαζόμενοι. Σύμφωνα με τις ΚΓ της ΟΕ29 , τη νομολογία του ΔΕΕ και όπως έχει κριθεί από την ΑΠΔΠΧ, ο εργοδότης μπορεί να επεξεργάζεται θεμιτά τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα των εργαζομένων βάσει της συμβατικής τους σχέσεως, αφού προηγουμένως έχει ενημερώσει υπό όρους διαφάνειας κατ’ εφαρμογή των οριζομένων στην αιτιολογική σκέψη 58 ΓΚΠΔ κατ’ εφαρμογή του άρ. 5 παρ. 1 ΓΚΠΔ για όλες τις επί μέρους πράξεις επεξεργασίας.

3.Όταν δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που αφορούν υποκείμενο των δεδομένων συλλέγονται από το υποκείμενο των δεδομένων, ο υπεύθυνος επεξεργασίας, κατά τη λήψη των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, παρέχει προς αυτό όλες τις πληροφορίες που ορίζει το άρθρο 13 παρ. 1 και 2 ΓΚΠΔ. Σύμφωνα με τις Κατευθυντήριες Γραμμές (ΚΓ) της ΟΕ29 σχετικά με τη διαφάνεια κατά την ενημέρωση των υποκειμένων και οι παρεχόμενες πληροφορίες θα πρέπει να είναι συγκεκριμένες, οριστικές και σαφείς. Συγκεκριμένα διευκρινίζεται στις ανωτέρω ΚΓ (σκέψη 13) ότι: «Η χρήση γλωσσικών προσδιορισμών όπως «ενδέχεται», «ορισμένος», «συχνά» και «πιθανός» θα πρέπει επίσης να αποφεύγεται. Όταν οι υπεύθυνοι επεξεργασίας δεδομένων επιλέγουν να χρησιμοποιούν αόριστη διατύπωση, θα πρέπει να είναι σε θέση, σύμφωνα με την αρχή της λογοδοσίας, να αποδεικνύουν τον λόγο για τον οποίο η χρήση τέτοιας διατύπωσης δεν ήταν δυνατό να αποφευχθεί και γιατί δεν υπονομεύει τη νομιμότητα της επεξεργασίας».

Συμπέρασμα

1.Επομένως, η φράση «έγκριση» όπου υπάρχει στα εργοδοτικά έγγραφα Πολιτικής Ορθής Χρήσεως, έχοντας σκοπό να θεμελιώσει συναίνεση ή συγκατάθεση του εργαζομένου δεν ικανοποιεί τον εκ του ΓΚΠΔ απαιτούμενο σκοπό διότι δίνει εσφαλμένα την εντύπωση ότι ο εργαζόμενος γίνει την συγκατάθεσή του για την εφαρμογή της εν λόγω Πολιτικής, ενώ κατά τον ορθό τρόπο θα έπρεπε ο εργαζόμενος υπό όρους διαφάνειας να επιβεβαιώνει ότι έλαβε γνώση του σχετικού εντύπου και κατά μείζονα λόγο του περιεχομένου και των αναλυτικά επί μέρους αναφερομένων πράξεων επεξεργασίας.

2.Επίσης δεν είναι επιτρεπτή η χρήση της φράσεως «ενδέχεται» σε αυτά τα εργοδοτικά έντυπα διότι, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τις ως άνω αναφερθείσες Κατευθυντήριες Γραμμές δημιουργεί ανασφάλεια δικαίου στο υποκείμενο, καθώς δεν διασφαλίζει την απαιτούμενη διαφάνεια για τις επιμέρους πράξεις επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα των εργαζομένων του.

Περιπτωσιολογικές υποχρεώσεις εργοδοτών κατά τον ΓΚΠΔ

1.Οι εργαζόμενοι, ενασκώντας το δικαίωμα πρόσβασης και ειδικώς μετά την απόλυσή τους και μη έχοντας πρόσβαση σε φυσικά και ηλεκτρονικά αρχεία του εργοδότη δικαιούνται να λάβουν αντίγραφα όλων των εγγράφων που τον αφορούν και περιλαμβάνουν επεξεργασία προσωπικών του δεδομένων

2.Αντιθέτως, έγγραφα επιστημονικής έρευνας, νομοθεσίες, επιστημονικά πρωτόκολλα κλπ κρίνεται ότι δεν συνιστούν δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα του εργαζομένου και ως εκ τούτου εκφεύγουν του ελέγχου της ΑΠΔΠΧ

Πηγή: υπ’ αριθ.27/2024 Απόφαση ΑΠΔΠΧ
Κοινοποιήστε:
Χ
Facebook
Μου αρέσει! Φόρτωση…
Γνωστοποίηση στοιχείων καταγγέλλοντος. Δικαίωμα ή υποχρέωση;

21 Οκτωβρίου, 2024
Έχει δικαίωμα η Δημόσια Υπηρεσία να γνωστοποιήσει στον καταγγελλόμενο τα στοιχεία του καταγγέλλοντος;

Είτε είστε καταγγέλλων είτε καταγγελλόμενος ενώπιον κάποιας Δημόσιας Υπηρεσίας (ας πούμε το συνηθέστερο για πολεοδομική παράβαση ή για διατάραξη κοινής ησυχίας). Έχει δικαίωμα η Υπηρεσία να γνωστοποιήσει τα στοιχεία του καταγγέλλοντος στον καταγγελλόμενο και αντίστοιχα έχει δικαίωμα ο καταγγελλόμενος να απαιτήσει να του γνωστοποιηθούν τα στοιχεία του καταγγέλλοντος;

Αυτά που πρέπει να γνωρίζετε είναι τα εξής:

1.Σαφώς η καταχώρηση από την Δημόσια Υπηρεσία των στοιχείων του καταγγέλλοντος, αποτελεί κατά την έννοια του άρθρου 4§6 του ΓΚΠΔ σύστημα αρχειοθέτησης προσωπικών δεδομένων και η κοινοποίηση με διαβίβαση αυτών των στοιχείων προς τον καταγγελλόμενο, αποτελεί κατά την έννοια του άρθρου 4§2 ΓΚΠΔ μη αυτοματοποιημένη επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, τα οποία προστατεύονται από τον ΓΚΠΔ και ως εκ τούτου ελέγχονται από την ΑΠΔΠΧ οι νόμιμες προϋποθέσεις υπό τις οποίες και σε ποια έκταση είναι επιτρεπτή μια τέτοια επεξεργασία.

Σε αυτό το σημείο επισημαίνουμε ότι είναι σχετική για το θέμα που μας απασχολεί η πρόβλεψη που υπάρχει στο άρθρο 5§1 του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας (ΚΔΔ) περί προσβάσεως των πολιτών στα διοικητικά έγγραφα καθώς και του άρθρου 5§2 του ΚΔΔ σύμφωνα με το οποίο «Όποιος έχει ειδικό έννομο συμφέρον δικαιούται, ύστερα από γραπτή αίτησή του, να λαμβάνει γνώση των ιδιωτικών εγγράφων που φυλάσσονται στις δημόσιες υπηρεσίες και είναι σχετικά με υπόθεσή του η οποία εκκρεμεί σε αυτές ή έχει διεκπεραιωθεί από αυτές» φυσικά υπό τους περιορισμούς που θέτει το άρθρο 5§3 του ΚΔΔ

2.Όπως έχει κρίνει και η ΑΠΔΠΧ με την υπ’ αριθ. 73/2010 Απόφασή της:

α.) Ο πολίτης κατά του οποίου στρέφεται καταγγελία ενώπιον δημόσιας αρχής, έχει, ως υποκείμενο των δεδομένων που τον αφορούν, δικαίωμα πρόσβασης, όχι μόνο στο κείμενο της καταγγελίας αλλά και σε κάθε πληροφορία σχετική με την προέλευση (πηγή) των δεδομένων αυτών, όπως το όνομα και η διεύθυνση του προσώπου που υπέβαλε την καταγγελία

β.)Ο καταγγέλων είναι και εκείνος υποκείμενο προσωπικών δεδομένων που περιέχονται στο κείμενο της καταγγελίας (το ονοματεπώνυμό του, Αστυνομική Ταυτότητα ή Διαβατήριο, διεύθυνση κατοικίας, στοιχεία επικοινωνίας του) και για τον λόγο αυτό η Δημόσια Υπηρεσία που λαμβάνει την καταγγελία έχει υποχρέωση να ενημερώσει τον καταγγέλλοντα ότι θα γνωστοποιήσει τα δεδομένα του περαιτέρω, όπως για παράδειγμα προς τον καταγγελλόμενο, ιδίως εφ’ όσον αυτός τα ζητήσει.

γ.)Ο καταγγέλλων, δεδομένου του δικαιώματος του καταγγελλομένου να μάθει ποιος τον κατήγγειλε, θα πρέπει να αιτιολογήσει τους λόγους που δικαιολογούν τη μη χορήγηση των στοιχείων του στον καταγγελλόμενο. Η δε, Δημόσια Υπηρεσία, αντίστοιχα, θα πρέπει εξαρχής κατά την παραλαβή της καταγγελίας, να εξετάζει τη νομιμότητα των λόγων της αρνήσεως του καταγγέλλοντος να γνωστοποιηθούν τα στοιχεία του και να τον ενημερώσει αν αποδέχεται τους λόγους του ή αν τους απορρίπτει και επομένως θα προβεί στην γνωστοποίηση προς τον καταγγελλόμενο και ως εκ τούτου, σε περίπτωση που τα χορηγήσει, δεν θα υποχρεούται να ενημερώσει εκ νέου τον καταγγέλλοντα για τη χορήγηση αυτή. Σε αυτό το σημείο ενδιαφέρουσα και διαφωτιστική είναι και η Γνώμη του ΕΥΡΩΠΑΙΟΥ ΕΠΟΠΤΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ, όπου επισημαίνεται ότι η τήρηση τόσο του δικαιώματος προσβάσεως του κοινού σε δημόσια έγγραφα όσο και του δικαιώματος προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, μπορεί να ενισχυθεί με την προληπτική αντιμετώπιση, ήτοι την εκ των προτέρων ορθή ενημέρωση του υποκειμένου των δεδομένων σχετικά με τη μεταχείριση που επιφυλάσσεται στα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα.

Συμπερασματικά

όπως δέχθηκε η ΑΠΔΠΧ με την υπ’αριθ. 31/2024 Απόφασή της:

Η Δημόσια Υπηρεσία δεν δικαιούται αυτεπαγγέλτως, εκτός αν αυτό επιτάσσεται από άλλους νόμιμους λόγους, να γνωστοποιεί άνευ άλλου τινός τα στοιχεία του καταγγέλλοντος, παρά μόνο αν ζητήσει να τα πληροφορηθεί ο καταγγελλόμενος και εφ’ όσον υπάρχει εξ αρχής γραπτή γνωστοποίηση προς τον καταγγέλλοντα ότι υπάρχει πιθανότητα να γνωστοποιηθούν τα προσωπικά του δεδομένα

Σε κάθε περίπτωση η Δημόσια Υπηρεσία κατά την χορήγηση των προσωπικών δεδομένων του καταγγέλλοντος (είτε αυτεπαγγέλτως και εν αγνοίᾳ του είτε κατόπιν ενημερώσεώς του) θα πρέπει αυτή να έχει πραγματοποιηθεί σύμφωνα με τις αρχές του άρθρου 5§1 ΓΚΠΔ (νομιμότητα, αντικειμενικότητα και διαφάνεια και τις αρχές του περιορισμού του σκοπού, της ελαχιστοποιήσεως των δεδομένων, της ακρίβειας, του περιορισμού της περιόδου αποθηκεύσεως, της ακεραιότητας και της εμπιστευτικότητας) και να πληρούνται οι προϋποθέσεις της νομιμότητας της επεξεργασίας (γνωστοποιήσεως των προσωπικών δεδομένων) κατά το άρθρο 6 ΓΚΠΔ (δηλ. επεξεργασία για εκτέλεση συμβάσεως ή/και για διαφύλαξη ζωτικού συμφέροντος ή/και για εκπλήρωση καθήκοντος προς το δημόσιο συμφέρον ή κατά την άσκηση δημόσιας εξουσίας ή/και λόγῳ εννόμου συμφέροντος)

Πηγή: υπ’αριθ.31/2024 Απόφαση ΑΠΔΠΧ
Κοινοποιήστε:
Χ
Facebook
Μου αρέσει! Φόρτωση…
Κτηματολόγιο: Διαγραφή Δικαστικής Αποφάσεως με συμβολαιογραφική παραίτηση

7 Οκτωβρίου, 2024
Διαγραφή διεκδικητικής αγωγής με συμβολαιογραφική παραίτηση από εκτέλεση της απόφασης

Αρκετές φορές μέχρι πρόσφατα, είχαμε βρεθεί αντιμέτωποι με την άρνηση Προϊσταμένων Κτηματολογικών Γραφείων να διαγράψουν διεκδικητικές αγωγές επί των οποίων έχουν εκδοθεί τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις ευδοκιμήσεως της αγωγής, από τις οποίες αποφάσεις οι διάδικοι είχαν παραιτηθεί με συμβολαιογραφικές πράξεις, απαιτώντας να προσκομισθεί σχετική δικαστική απόφαση, με την αιτιολογία ότι δεν προβλέπεται από τον Κώδικα διαγραφή με συμβολαιογραφική πράξη, αναγκάζοντας τους ενδιαφερομένους να προσφύγουν στη Δικαιοσύνη κατά αυτής της αρνήσεως υποβάλλοντάς τους σε άσκοπη ταλαιπωρία και εμπλοκή στην διαδικασία των συναλλαγών αφού εν τέλει δικαιώνονταν και διετάσσετο ο Προϊστάμενος του Κτηματολογικού Γραφείου να δεχθεί την Συμβολαιογραφική Πράξη και να διαγράψει την διεκδικητική αγωγή.

Πλέον όμως, ευτυχώς υπάρχει μια σαφής θέση της Νομολογίας υπέρ της δυνατότητας διαγραφής διεκδικητικής αγωγής με συμβολαιογραφική παραίτηση. Εν προκειμένω θα παρουσιάσουμε το νομικό σκεπτικό της υπ’ αριθ.186/2024 Αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (Εκουσία Δικαιοδοσία) η οποία επιλήφθηκε να κρίνει την σχετική άρνηση Προϊσταμένου Κτηματολογικού Γραφείου να καταχωρήσει την συμβολαιογραφική παραίτηση του νικήσαντος ενάγοντος διαδίκου από την εκτέλεση δικαστικής αποφάσεως και κατ’ επέκταση την διαγραφή της σχετικής διεκδικητικής αγωγής.

Σύμφωνα με την Δικαστική Απόφαση, μεταξύ των άλλων λόγων διαγραφής που προβλέπει ο Νόμος (β.δ.565/1968), ακόμη και ο δικαστικός, κι όχι ο εξώδικος συμβιβασμός, (ενόψει της φύσης αυτού αλλά και της ρύθμισης του νόμου, κατά τον οποίο η προβλεπόμενη εγγραφή της τελεσίδικης απόφασης στο περιθώριο των βιβλίων διεκδικήσεων δεν είναι δυνατή), παρέχει τη δυνατότητα διαγραφής της σχετικής αγωγής από τα οικεία βιβλία διεκδικήσεων, με την προσκόμιση σχετικών με αυτό πρακτικών ή συμβολαιογραφικής πράξης, καθώς και αντίστοιχης καταχώρισης στο περιθώριο των ίδιων βιβλίων, χωρίς τη συναίνεση του αντιδίκου. Περαιτέρω, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 3 του ίδιου ως άνω β.δ. από την τελεσιδικία της Αποφάσεως που δέχεται ή απορρίπτει την αγωγή καταχωρίζεται σημείωση του αποτελέσματος αυτού στο περιθώριο της σελίδας του οικείου Βιβλίου Διεκδικήσεων.

Είναι φανερό ότι σκοπός της διατάξεως αυτής είναι η ασφάλεια των συναλλαγών και η προστασία των συναλλασσόμενων αναφορικά με το ακίνητο που αφορά η αγωγή, οπότε, ως διάταξη που τέθηκε προς εξυπηρέτηση του κοινωνικού συνόλου, είναι δημοσίας τάξεως. Επιπροσθέτως, μπορεί μεν να μην υφίσταται υποχρέωση του προς καταχώριση της παραιτήσεως των διαδίκων από το δικαίωμα εκτελέσεως της Δικαστικής Αποφάσεως, ωστόσο δε η απαρίθμηση των περιπτώσεων στην εν λόγω διάταξη δεν είναι περιοριστική, με αποτέλεσμα να μην αποκλείεται η καταχώριση της σχετικής σημειώσεως και σε άλλες περιπτώσεις περατώσεως ή καταργήσεως της δίκης πέραν των αναφερόμενων σε αυτή. Υφίσταται λοιπόν κενό δικαίου, αφού ο νόμος επιτρέπει μεν και άλλους τρόπους περατώσεως της δίκης, τίποτα όμως δεν προβλέπει για την περίπτωση της παραιτήσεως των διαδίκων από το δικαίωμα εκτελέσεως Δικαστικής Αποφάσεως, το οποίο κενό πρέπει να καλυφθεί με αναλογία νόμου.

Άλλωστε, προϋπόθεση της προστασίας των συναλλαγών που αποτελεί πρωταρχικό σκοπό, όπως προαναφέρθηκε των άνω διατάξεων, αποτελεί η τήρηση της αρχής της αληθείας των δημοσίων Βιβλίων Μεταγραφής, με την έννοια ότι τα αναγραφόμενα σε αυτά πρέπει να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, δίδοντας ανά πάσα στιγμή την αληθή και πλήρη εικόνα σε κάθε ενδιαφερόμενο της νομικής καταστάσεως των ακινήτων. Σε κάθε περίπτωση με βάση μια άλλη θεμελιώδη αρχή της Πολιτικής Δικονομίας η πρωτοβουλία για την έναρξη, τη συνέχιση και την περάτωση της δίκης και συνεπώς και την παραίτηση από την εκτέλεση Δικαστικών Αποφάσεων ανήκει εξ’ ολοκλήρου στη βούληση των διαδίκων.

Εν τέλει η δικαστική Απόφαση με το ανωτέρω σκεπτικό, το οποίο αποτελεί οδηγό για ανάλογες περιπτώσεις, διέταξε τον Προϊστάμενο του Κτηματολογικού Γραφείου να δεχθεί την συμβολαιογραφική παραίτηση του ενάγοντος από την εκτέλεση της εκδοθείσας δικαστικής Αποφάσεως και να διαγράψει την σχετική διεκδικητική αγωγή

Κατά την εκδίκαση της υποθέσεως παραστάθηκε για λογαριασμό των αιτούντων η Συνάδελφος κ. Ηρώ Α. Μαούνη, η οποία επιμελήθηκε και της δημοσιεύσεως της αποφάσεως στην Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών «ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ» του Δ.Σ.Α.

Πηγή: 186/2024 Απόφαση Μον.Πρωτ.Αθηνών (Εκουσία Δικαιοδοσία)
Κοινοποιήστε:
Χ
Facebook
Μου αρέσει! Φόρτωση…
Τ.Ν.Π.«ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ» ΜΠρΑθ 186/2024

5 Οκτωβρίου, 2024
Διαγραφή αγωγής από βιβλία διεκδικήσεων & βιβλία Κτηματολογικού Γραφείου
- Παραίτηση διαδίκων από το δικαίωμα εκτέλεσης δικαστικής
  απόφασης – Κάλυψη κενού νόμου με αναλογία δικαίου -.
Διαγραφή αγωγής από βιβλία διεκδικήσεων. Ασφάλεια συναλλαγών και
προστασία συναλλασσόμενων. Παραίτηση των διαδίκων από το δικαίωμα
εκτέλεσης δικαστικής απόφασης. Κενό δικαίου. Κάλυψη με αναλογία νόμου.
Τήρηση της αρχής της αληθείας των δημοσίων βιβλίων μεταγραφής. Αληθής
βούληση των διαδίκων. Πρόσθετη παρέμβαση δικαιοπαρόχων.

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
ΕΚΟΥΣΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
Αριθμός Απόφασης 186/2024

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΟΥΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από την Κτηματολογική Δικαστή Βικτώρια Παπαναστασίου,
Πρωτοδίκη – Κτηματολογική Δικαστή, που ορίστηκε από τον Πρόεδρο του

Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Πρωτοδικείου Αθηνών και από τη
Γραμματέα Μαρία Βασδέκη.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ στο ακροατήριό του, την 24η Νοεμβρίου 2023, για να δικάσει την
αίτηση, με αντικείμενο τη διαγραφή αγωγής από τα βιβλία διεκδικήσεων.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 220 παρ. 2 του ΚΠολΔ, σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 740 έως 781 και ιδίως των άρθρων 744, 745 και 759 του ίδιου ως άνω Κώδικα, στις οποίες αυτό παραπέμπει, διατάσσεται από το Δικαστήριο η διαγραφή αγωγών και ανακοπών, που εγγράφηκαν στα βιβλία διεκδικήσεων, όταν αυτές είναι προδήλως αβάσιμες είτε νομικά, γεγονός για το οποίο δεν υπάρχει ανάγκη αποδείξεως είτε ουσιαστικά (βλ ΕΑ 7859/1982 Αρμ. 1983, 886), γεγονός για το οποίο το Δικαστήριο μπορεί να πεισθεί από έγγραφα, που προαποδεικτικά προσκομίζουν οι διάδικοι ή τους τυχόν εξεταζόμενους μάρτυρες (βλ. ΑΠ 315/1974, ΝοΒ 22, 1289) και όχι μόνο όταν υπάρχει πασίδηλο περί του αβασίμου της αγωγής. Τούτο συμβαίνει διότι κατά την τελευταία αυτή εκδοχή θα περιορίζονταν υπέρμετρα η εφαρμογή της παραπάνω διάταξης, αφού είναι γνωστό ότι οι περιπτώσεις, κατά τις οποίες η αγωγή είναι πασίδηλα αβάσιμη, δεν είναι σύνηθες και τέτοιο περιορισμό δεν γίνεται να θέλησε ο νομοθέτης (ΕΑ 9809/1998, ΕλλΔνη 1998, 1579). Άλλοι λόγοι που δικαιολογούν τη διαγραφή της αγωγής είναι η τελεσίδικη απόρριψη της για λόγους τυπικούς ή ουσιαστικούς, η κατάργηση της κύριας δίκης, η παραίτηση από το δικαίωμα που ασκείται με αυτήν ή από το δικόγραφο (ΕΑ 4464/1985 ΕλλΔνη 27.314), η αναγνώριση από τον εναγόμενο του δικαιώματος που ασκήθηκε, καθώς επίσης και η εκκρεμότητα του δικογράφου για μακρό χρόνο χωρίς συζήτηση (ΜονΠρΜεσ 116/2003 «ΝΟΜΟΣ», ΜΠρΣυρ 154/1972 ΕΕΝ 39.657). Η διαγραφή χωρεί επίσης και όταν η σχετική αξίωση έχει παραγραφεί σε επιδικία ΜονΠρΘεσ 1196/1990 Αρμ. 45.278). Επιπροσθέτως, φανερά αβάσιμη θεωρείται η αγωγή και όταν μετά την άσκηση της αγωγής αυτής δημιουργήθηκε δεδικασμένο, ως προς την ύπαρξη του δικαιώματος του εναγομένου, που καταλύει το επικαλούμενο δικαίωμα του ενάγοντος της διαγραπτέας αγωγής. Ακόμη ο δικαστικός, κι όχι ο εξώδικος συμβιβασμός, ενόψει της φύσης αυτού αλλά και της ρύθμισης του νόμου (β.δ. 565/1968) κατά τον οποίο η προβλεπόμενη εγγραφή της τελεσίδικης απόφασης στο περιθώριο των βιβλίων διεκδικήσεων δεν είναι δυνατή, παρέχει τη δυνατότητα διαγραφής της σχετικής αγωγής από τα οικεία βιβλία διεκδικήσεων, με την προσκόμιση σχετικών με αυτό πρακτικών ή συμβολαιογραφικής πράξης, καθώς και αντίστοιχης καταχώρισης στο
περιθώριο των ίδιων βιβλίων, χωρίς τη συναίνεση του αντιδίκου.
Περαιτέρω, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 3 του ίδιου ως άνω β.δ. από
την τελεσιδικία της απόφασης που δέχεται ή απορρίπτει την αγωγή
καταχωρίζεται σημείωση του αποτελέσματος αυτού στο περιθώριο της σελίδας του οικείου βιβλίου διεκδικήσεως. Είναι φανερό ότι σκοπός της διάταξης αυτής είναι η ασφάλεια των συναλλαγών και η προστασία των συναλλασσόμενων αναφορικά με το ακίνητο που αφορά η αγωγή, οπότε, ως διάταξη που τέθηκε προς εξυπηρέτηση του κοινωνικού συνόλου, είναι δημοσίας τάξεως. Επιπροσθέτως, μπορεί μεν να μην υφίσταται υποχρέωση του προς καταχώριση της παραίτησης των διαδίκων από το δικαίωμα εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης, ωστόσο δε η απαρίθμηση των περιπτώσεων στην εν λόγω διάταξη δεν είναι περιοριστική, με αποτέλεσμα να μην αποκλείεται η καταχώριση της σχετικής σημείωσης και σε άλλες
περιπτώσεις περάτωσης ή κατάργησης της δίκης πέραν των
αναφερόμενων σε αυτή. Υφίσταται λοιπόν κενό δικαίου, αφού ο νόμος
επιτρέπει μεν και άλλους τρόπους περάτωσης της δίκης, τίποτα όμως δεν
προβλέπει για την περίπτωση της παραίτησης των διαδίκων από το
δικαίωμα εκτέλεσης δικαστικής απόφασης, το οποίο κενό πρέπει να
καλυφθεί με αναλογία νόμου. Άλλωστε, προϋπόθεση της προστασίας των
συναλλαγών που αποτελεί πρωταρχικό σκοπό, όπως προαναφέρθηκε των άνω
διατάξεων, αποτελεί η τήρηση της αρχής της αληθείας των δημοσίων
βιβλίων μεταγραφής, με την έννοια ότι τα αναγραφόμενα σε αυτά πρέπει να
ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, δίδοντας ανά πάσα στιγμή την αληθή
και πλήρη εικόνα σε κάθε ενδιαφερόμενο της νομικής κατάστασης των
ακινήτων. Σε κάθε περίπτωση με βάση μια άλλη θεμελιώδη αρχή της
Πολιτικής Δικονομίας η πρωτοβουλία για την έναρξη, τη συνέχιση και
την περάτωση της δίκης και συνεπώς και την παραίτηση από την εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων ανήκει εξ’ ολοκλήρου στη βούληση των διαδίκων. Στην προκειμένη περίπτωση με την υπό κρίση αίτηση, η αιτούσα ισχυρίζεται ότι κατόπιν άσκησης της με αριθμό κατάθεσης …./…../2003 αγωγής διανομής
ακινήτου των …….. και …….. εξεδόθη η υπ’ αριθ. …../2005 απόφαση Πολυμελούς Πρωτοδικείο Αθηνών, η οποία διέταξε τη διανομή των ακινήτων,
ήτοι i) του με στοιχεία … διαμερίσματος του … ορόφου υπέρ του ισογείου
ορόφου, επιφάνειας … τ.μ. με αριθμό ΚΑΕΚ …, ii) της με στοιχεία … αποθήκης
του υπογείου της ίδιας πολυκατοικίας με αριθμό ΚΑΕΚ … και iii) του με στοιχεία … χώρου στάθμευσης αυτοκινήτου του υπογείου ορόφου με ΚΑΕΚ …, της πρώτης συγκείμενης από δύο κτίρια ́Π ́ και ́Μ ́ πολυκατοικίας επί οικοπέδου στο Δήμο Αγίας Παρασκευής, στη θέση «…» ή «…» και επί της οδού … … με πώληση δια πλειστηριασμού και τη διανομή του προϊόντος του πλειστηριασμού στους διαδίκους κατά τη μερίδα συγκυριότητάς τους [ήτοι 50% πλήρους κυριότητας, νομής και κατοχής σε έκαστο]. Ότι κατά της απόφασης ασκήθηκε έφεση από την ……., επί της οποίας εξεδόθη η υπ’ αριθμ. …../2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, η οποία διέταξε τη διανομή του προϊόντος του πλειστηριασμού στους … και … κατά τη μερίδα συγκυριότητάς τους. Ότι κατά της απόφασης αυτής δεν ασκήθηκε ένδικο μέσο. Ότι οι …….. και …….. το ποσοστό τους 1⁄2 εξ αδιαιρέτου έκαστος εξ αυτών επί των ανωτέρω ακινήτων έχουν μεταβιβάσει προς την αιτούσα, δυνάμει των υπ’ αριθμ. … συμβολαίου της Συμβολαιογράφου Αθηνών ., νομίμως καταχωρημένου στα κτηματολογικά βιβλία του Κτηματολογικού Γραφείου Αθηνών, σε συνδυασμό με το υπ’ αριθμ …../2009 συμβόλαιο της Συμβολαιογράφου Ελευσίνας ., νομίμως καταχωρημένο στα κτηματολογικά βιβλία του Κτηματολογικού Γραφείου Αθηνών και ειδικότερα ο …….. μεταβίβασε το 50% της ψιλής κυριότητας, παρακρατώντας την επικαρπία και η …….. μεταβίβασε το 50% πλήρους κυριότητας, νομής και κατοχής. Ότι η ανωτέρω αγωγή εγγράφηκε στα βιβλία διεκδικήσεων του υποθηκοφυλακείου … στον τόμο … και αριθμό … επί των επιδίκων ακινήτων ιδιοκτησίας της αιτούσας, και ζητεί α. τη διαγραφή της προαναφερόμενης αγωγής από τα οικεία βιβλία διεκδικήσεων του Υποθηκοφυλακείου … και από τα κτηματολογικά βιβλία του Κτηματολογικού Γραφείου Αθηνών, β. να διαταχθεί η Προϊσταμένη του αρμόδιου Κτηματολογικού να προβεί σε όλες τις αντίστοιχες νόμιμες ενέργειες και γ. να διαταχθούν τα νόμιμα, σε σχέση με τη διαγραφή της αγωγής από τα βιβλία διεκδικήσεων του Υποθηκοφυλακείου … και τα κτηματολογικά φύλλα των ακινήτων. Με αυτό το περιεχόμενο και αίτημα, η κρινόμενη αίτηση, η οποία παραδεκτά διορθώνεται κατ’ άρθρο 224 επ. και 739 επ. ΚπολΔ, αρμοδίως καθ’ ύλην και κατά τόπον φέρεται προς συζήτηση ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου, στην περιφέρεια του οποίου ζητείται η διαγραφή, κατά την προκείμενη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (ΚΠολΔ 739, 747 παρ. 1, 2, 3, 748 παρ.1 και 220 παρ.2), πλην του υπό στοιχεία β ́ αιτήματος το οποίο πρέπει να απορριφθεί, καθώς μόνο κατ’ εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 791 ΚΠολΔ και υπό τις προϋποθέσεις που θέτει είναι νόμιμο να διαταχθεί εκείνος που τηρεί δημόσια βιβλία, να καταχωρήσει την απόφαση επί της ένδικης αίτησης σ’ αυτά, στην κρινόμενη υπόθεση όμως, δε συντρέχουν οι προϋποθέσεις και ιδίως, η άρνηση της Προϊσταμένης να καταχωρήσει την απόφαση, [ΜΠΒόλου 599/2012 ΤΝΠ
ΝΟΜΟΣ] και του υπό στοιχεία γ’ αιτήματος ως αορίστως προβληθέν. Περαιτέρω, πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα. Παραδεκτά ασκείται δε και η απλή πρόσθετη παρέμβαση υπέρ της αιτούσας καθώς οι παρεμβαίνοντες έλκουν άμεσο συμφέρον για την αποδοχή της αίτησης, καθώς προβάλλουν ότι είναι δικαιοπάροχοι των επίδικων ακινήτων και ο ……… παραμένει επικαρπωτής αυτών (68, 80, 752 παρ. 2 ΚΠολΔ). Από την εκτίμηση των εγγράφων, τα οποία επικαλούνται και προαποδεικτικά προσκομίζουν οι διάδικοι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Η …….. και ο …….. άσκησαν την με αριθμό κατάθεσης ……../2003 αγωγή διανομής ακινήτου των ……. και …… [η οποία εγγράφηκε στα βιβλία διεκδικήσεων του υποθηκοφυλακείου … στον τόμο … και αριθμό … την …/2003] εξεδόθη η υπ’ αριθμ. ……./2005 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία διέταξε τη διανομή των ακινήτων, ήτοι του με στοιχεία … διαμερίσματος του … ορόφου υπέρ του ισογείου ορόφου, επιφάνειας … τ.μ. με αριθμό ΚΑΕΚ …, της με στοιχεία … αποθήκης του υπογείου της ίδιας πολυκατοικίας με αριθμό ΚΑΕΚ … και του με στοιχεία … χώρου στάθμευσης αυτοκινήτου του υπογείου ορόφου με αριθμό ΚΑΕΚ …, της πρώτης συγκείμενης από δύο κτίρια ́Π ́ και ́Μ ́ πολυκατοικίας επί οικοπέδου στο Δήμο Αγίας Παρασκευής, στη θέση «…» ή «…» και επί της οδού … με πώληση δια πλειστηριασμού και τη διανομή του προϊόντος του πλειστηριασμού στους διαδίκους κατά τη μερίδα συγκυριότητάς τους [ήτοι 50% εξ αδιαιρέτου πλήρους κυριότητας, νομής και κατοχής σε έκαστο]. Περαιτέρω, κατά της απόφασης ασκήθηκε έφεση από την …….., επί της οποίας εξεδόθη η υπ ́ αριθμ. …../2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, η οποία διέταξε τη διανομή των ακινήτων με πώληση δια πλειστηριασμού και τη διανομή του προϊόντος του πλειστηριασμού στους ……. και ……. κατά τη μερίδα της συγκυριότητάς τους. Στη συνέχεια κατά της απόφασης αυτής δεν ασκήθηκε ένδικο μέσο [βλ. το με αριθμό …../2003 πιστοποιητικό περί μη κατάθεσης ενδίκων μέσων]. Εξάλλου, οι …….. και …….. έχουν μεταβιβάσει προς την αιτούσα, δυνάμει των υπ’ αριθμ. …/2009 συμβολαίου της Συμβολαιογράφου Αθηνών ., νομίμως καταχωρημένου στα κτηματολογικά βιβλία του Κτηματολογικού Γραφείου Αθηνών, σε συνδυασμό με το υπ’ αριθμ. …/2009 συμβόλαιο της Συμβολαιογράφου Ελευσίνας ., νομίμως
καταχωρημένο στα κτηματολογικά βιβλία του Κτηματολογικού Γραφείου
Αθηνών και ειδικότερα ο μεν … το 50% της ψιλής κυριότητας παρακρατώντας

την επικαρπία και η δε … το 50% πλήρους κυριότητας, νομής και κατοχής.
Σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στη μείζονα της παρούσας σκέψη, πρέπει κατ’
αναλογία νόμου και δή ανάλογη εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 220
ΚΠολΔ και 3 του Β.Δ. 565/968, πρέπει να διαταχθεί η διαγραφή της
ανωτέρω αγωγής από τα βιβλία διεκδικήσεων του υποθηκοφυλακείου
… και τα κτηματολογικά βιβλία του Κτηματολογικού Γραφείου Αθηνών δεδομένου ότι η τυπική προσκόλληση στο γράμμα του νόμου θα οδηγούσε σε καταστρατήγηση τόσο της ασφάλειας των συναλλαγών όσο και των θεμελιωδών αρχών που διέπουν την Πολιτική Δικονομία, αφού θα οδηγούσε στην ύπαρξη μίας ψευδούς προς τους τρίτους εικόνας ως προς την νομική κατάσταση του εν λόγω ακινήτου, το οποίο θα εμφανιζόταν βεβαρημένο, ενώ στην πραγματικότητα πρόθεση όλων των διαδίκων είναι η αξιοποίηση και η
εκμετάλλευση του ως ακινήτου ελευθέρου παντός βάρους ή διεκδίκησης και θα παρέβλεπε την αληθή βούληση των διαδίκων, στην αληθή των οποίων βούληση άλλωστε πρέπει να επικεντρώνεται η διαδικασία εφόσον, όπως προαναφέρθηκε, η αρχή της συζητήσεως είναι αυτή που διέπει την πολιτική δίκη. Εν όψει των ανωτέρω, σύμφωνα και με τη μείζονα σκέψη της παρούσας, αφού και η ασκηθείσα τότε αγωγή είναι πλέον, μετά την παρέλευση πλέον των 17 ετών από το αμετάκλητο της ως άνω απόφασης και 19 έτη μετά την εγγραφή της στα οικεία βιβλία διεκδικήσεων του Υποθηκοφυλακείου … χωρίς να προβούν οι διάδικοι ή κάποιος από του λοιπούς σε κάποια πράξη εκτέλεσης και χωρίς καμία ενόχληση της αιτούσας ή των δικαιοπαρόχων της, προδήλως αβάσιμη, δεδομένου ότι οι δικαιοπάροχοι της αιτούσας έχουν προβεί μεταβίβαση, αξιοποιώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο το ως άνω ακίνητο, πρέπει η υπό κρίση αίτηση να γίνει δεκτή.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ την αίτηση.
ΔΕΧΕΤΑΙ εν μέρει την αίτηση και την πρόσθετη παρέμβαση.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ τη διαγραφή της με αριθμό κατάθεσης ……../2003 αγωγής
που εγγράφηκε στα βιβλία διεκδικήσεων του υποθηκοφυλακείου … στον
τόμο … και αριθμό …, την …/…/2003 και τη διαγραφή της από τα αρμόδια βιβλία του Κτηματολογικού Γραφείου Αθηνών από τα ακίνητα με αριθμούς ΚΑΕΚ ……., …….. και …….. .
ΚΡΙΘΗΚΕ αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, την 18/01/2024, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξούσιων δικηγόρων τους.

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Κοινοποιήστε:
Χ
Facebook
Μου αρέσει! Φόρτωση…
Η ψεύτικη κάμερα παραβιάζει τα Προσωπικά Δεδομένα;

17 Σεπτεμβρίου, 2024
Η ψεύτική κάμερα παραβιάζει τα προσωπικά δεδομένα;

Έχετε τοποθετήσει στον επαγγελματικό σας χώρο κάμερα ασφαλείας η οποία όμως είτε είναι ψεύτικη είτε είναι αληθινή έχει απλώς τοποθετηθεί χωρίς να είναι συνδεδεμένη ή να τροφοδοτείται με κάποια πηγή ενεργείας και σε κάθε περίπτωση είναι αδύνατο να λειτουργήσει. Διερωτηθήκατε αν επιτρεπτώς την έχετε τοποθετήσει ή αν παραβιάζετε προσωπικά δεδομένα;

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή

1.ΓΚΠΔ-GDPR

Σύμφωνα με τις υπ’ αριθ. 3/2019 Κατευθυντήριες γραμμές ΕΣΠΔ (Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Προστασίας Δεδομένων) σχετικά με την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα μέσω βιντεοσυσκευών ο κανονισμός δεν εφαρμόζεται στην επεξεργασία δεδομένων που δεν συνδέονται με συγκεκριμένο πρόσωπο, π.χ. όταν είναι αδύνατο να εξακριβωθεί άμεσα ή έμμεσα η ταυτότητα του προσώπου.

2 Το ΕΣΠΔ σημειώνει ότι, εφόσον το επιτρέπει ο ΓΚΠΔ-GDPR, ενδέχεται να ισχύουν ειδικές απαιτήσεις στην εθνική νομοθεσία.

Παράδειγμα: Ο ΓΚΠΔ δεν εφαρμόζεται στις εικονικές κάμερες (δηλαδή στις κάμερες που δεν λειτουργούν ως κάμερες και, ως εκ τούτου, δεν επεξεργάζονται δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα). Ωστόσο, σε ορισμένα κράτη μέλη η περίπτωση αυτή μπορεί να υπόκειται σε άλλη νομοθεσία.

Περίπτωση τοποθετήσεως εικονικής κάμερας απασχόλησε κατόπιν καταγγελίας και την Ελληνικά Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ) η οποία διατύπωσε την θέση ότι:

Η Αρχή δεν μπορεί να διαπιστώσει από την εξέταση των ευρημάτων του ελέγχου και των στοιχείων του φακέλου της υπόθεσης εάν στην προκείμενη περίπτωση λαμβάνει χώρα επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Ο λόγος είναι ότι δεν μπορεί να αποδειχθεί ότι η εν λόγω κάμερα είναι πραγματική αλλά ούτε και μπορεί να θεμελιωθεί η άποψη ότι η κάμερα είναι εικονική, για τις ακόλουθες μεταξύ των άλλων, αιτίες:

α. Από το φωτογραφικό υλικό που υπέβαλε ο καταγγελλόμενος προκύπτει ότι η κάμερα είναι εικονική.

β. Από την ανίχνευση των εγγραφών του πρωτοκόλλου απόδοσης διευθύνσεων (Address Resolution Protocol, ARP), δεν διαπιστώθηκε να υπάρχουν στη λανθάνουσα μνήμη των πινάκων ARP, ίχνη από διευθύνσεις δικτύου ή υλικού που να παραπέμπουν σε κρυφές Internet of Things (IoT) συσκευές.

και συμπερασματικά καταλήγει ότι:

Με τις ψεύτικες κάμερες δεν γίνεται επεξεργασία προσωπικών δεδομένων και επομένως δεν τίθεται θέμα εφαρμογής του ΓΚΠΔ – GDPR

2.Εθνική νομοθεσία και νομολογία

Η ίδια άποψη επικρατεί και στην ελληνική νομολογία με σειρά δικαστικών αποφάσεων σύμφωνα με την οποία εικονική κάμερα που δεν λαμβάνει ούτε καταγράφει δεδομένα, αλλά τοποθετήθηκε με σκοπό την αποτροπή παράνομης εισόδου τρίτων στην ιδιοκτησία και διάπραξης κλοπών και φθορών δεν παραβιάζει τον νόμου προστασίας δεδομένων και των πράξεων της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα. Και αναπτύσσει περαιτέρω την θέση ότι δεν στοιχειοθετείται ούτε η παραβίαση του απορρήτου της τηλεφωνικής επικοινωνίας και της προφορικής συνομιλίας (370Α ΠΚ), καθόσον ελλείπει η δυνατότητα αποτύπωσης εικόνων ή καταγραφής ήχου. Τέλος ούτε αδικοπρακτική ευθύνη του καταγγέλλοντος θεμελιώνεται και επομένως δεν τίθεται θέμα χρηματικής αποζημιώσεως αφού η ενέργεια αυτή (της τοποθετήσεως ψεύτικης κάμερας) με σκοπό την προστασία της ιδιοκτησίας δεν είναι παράνομη, ούτε αντίθετη στα χρηστά ήθη, μήτε υπαίτια.

3.Παραβίαση της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας και της προσωπικής ελευθερίας

Όμως η ΑΠΔΠΧ με την υπ’ αριθ. 25/2024 Απόφασή της, άφησε μια χαραμάδα για γόνιμο επιστημονικό νομικό διάλογο διατυπώνοντας τον συλλογισμό ότι «ένα τέτοιο σύστημα που προσομοιάζει με κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης, παρ’ ότι δεν λειτουργεί, ενδέχεται να δημιουργεί στους πολίτες την πεποίθηση ότι λαμβάνει χώρα επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Η αίσθηση του πολίτη ότι είναι πολύ πιθανό να βρίσκεται υπό παρακολούθηση επηρεάζει τη συμπεριφορά του, επομένως η εγκατάσταση ενός τέτοιου συστήματος είναι αρκετά πιθανό να προσβάλλει το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας του ατόμου του άρθρου 5 § 1 Σ σύμφωνα με το οποίο «Kαθένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Xώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη».

Τελικό συμπέρασμα

Η παραδοχή αυτής της θέσεως, ακόμη και αν δεν έχουμε παραβίαση προσωπικών δεδομένων, είναι δυνατόν να υποστηριχθεί σοβαρά με αρκετά πειστικά επιχειρήματα, από μια μελλοντική δικαστική απόφαση, ανοίγει τον δρόμο για την αποζημίωση ατόμων όπου ειδικά στον εργασιακό τους χώρο αφού η αίσθηση υπάρξεως κάμερας, έστω και ψεύτικης μπορεί να επιφέρει προσβολή της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας και της προσωπικής τους ελευθερίας

Πηγή: υπ’ αριθ. 25/2024 Απόφαση ΑΠΔΠΧ
Κοινοποιήστε:
Χ
Facebook
Μου αρέσει! Φόρτωση…